Sizce benim sorunum ne?

Sürekli mutsuz, karamsar, başkalarının hayatını kıskanan bir insan... evet bu ben...

Elimdekiyle yetinemiyorum bir türlü. Soracaksınız neden diye çok problemli bir ailede olmam sanırım. Babamın var ama aslında yok olması anlatılmaz yaşanır şu an uzun uzadıya bunu anlatmak istemiyorum ama özet bu şekilde.

İlerdeki hayatımın iyi olamayacağını görüyor gibiyim. İstemedigim bir bölümde okuyorum (hemşirelik) staj günleri ağlayarak gidiyorum o kadar nefret ediyorum ki aslında nefretim bölüme değil insanları sevemeyen kendime. Bu işi yapmak için insanları sevmek gerekiyor çünkü ama ben bu yaşıma kadar annem dışında kimseyi sevemedim. Aşık da olmadım. Arkadaşlarım aşık oldukları çocukları anlatırken ben hep dinledim.

Hayatta ne istediğimi bilmiyorum. Zevk almiyorum. Aslında isteklerimden biri kariyer ama bu meslekde değil
Bırak ya da bitir istediğini oku diyeceksiniz ama dedim ya babam yok benim buna mecburum almak zorunda olduğum sorumluluklar var.

Ben neden mutlu olamıyorum hiç mi olamiycam?