Sinirlenince agzıma ne gelirse söylüyorum. Sevdiklerimi kırıyorum. Ne yapmalıyım?

Elde etmek istediğin şeyi ya da tartıştığın konuyu mutlaka kazanmaktan vazgeç. Bu senin insanları dinlemek ve mantık terazisinde tartmaktan değil , ben dedim olacak tutumundan kaynaklı ve en kolay çare de değerlere saldırıp ağza ne gelirse ÇOCUK gibi takatakata sıralamak, oyle ki bu iyice otomatiğe biner ve ne dediğini de hatırlamazsın çünki kalıp kurşun olarak kulanırsın.

Küfür bir çocukluk alışkanlığıdır ve diğerlerinin geri çekildiğini gördükçe de pekişir. Sonraki ortamlar da bunu yapabileceğin ortaduzey ortam ve arkadaşlarsa , sakınca görmeden devam ettirir ve yetişkinlikte de sinirli asabi bir karakter sahibi olursun . Ancak insanlar artık senin sözlerinin fiilen gerçekleşecek yaşta olduğunun farkında, ve ağır gelen de bu .

Bence bu karakter yapısını onarmalısın , zira bu genlerinde yazarak gelmedi, sen yarattın sen değiştirebilirsin . Ya da günün birinde sözünü kaldıramayan biri, bir tarafına birşey saplayabilir ama lafının pişmanlığı aldığın hayati riski karşılamaz.

Üstünlük kurmak ve mutlak olmak diye bir eğilimi nerde farkedersen , dur ve düşün . Ne hakkın olduğuna , ve bunu düşünürken de kendine yontma. Bu senin kendini kandırman ve akla uydurman olur sadece, ama gerçek hak ya hastanede ya da hakim önünde eline verilir.

Yapma , gerek yok buna, bilgin ve efendiliğinle üstün ol, baskı ve modelleriyle değil.

Kendimi örnek veriyorum

genelde bu tür birşey olduğunda olayın üstüne gitmeyi değilde daha yapıcı olmayı tercih ediyorum

hemen dışarı çıkıyorum yada banyoya girip duş alıyorum abdest alıyorum

ve bu durum beni çok rahatlatıyor.

sevdiklerimin kalbini kırmaktan korkarım korktuğum içinde dikkat ederim.

sende bu şekilde yaparsan her zaman kazanırsın sevgili arkadaşım.