Yaşlılarla uğraşmak neden bu kadar zor?

ben 4 senedir babannem ve dedemle yaşıyorum. insanları özellikle ailemi çok seviyorum. ama artk soğudum sınır hastası olmaktan korkuyorum. psikolojim bozuldu. 12. sinifm ders bile çalışamıyorum. babannem konuştuğum her şeyde art niyet arıyo. neymiş ben halamları kıskanıyomuşum babannemin ayrıcalık yaptığımı düşünüyormuşum. yer sofrasında yemek yiyorz. yemeğimi yedim kalktım onlar otururken fazlalalıkları götüreyim dedim. boğazıma kadar dizdim her şeyi ellerim dolu kapıyı dedem açtı. giderken kapıyı kapatmadım diye bi dowmediği kaldı..

gece yattığım pozisyona kadar karışıyorlar. hafta sonu dershanem war cumartesi 8.30 da dersim başlıyo 1.30 da bitiyo pazar 2 de başlayıp 7 de bitiyo her pazar aynı krizi yaşıyorum 7 de telefnm çalıyo nerdesn sen diyo. anlatıyorm yaziwerdim programı hocalarımla konuştular olmuyo basmıyo kafaları babannm 54 yaşında. güwenlerini sarsıcak en ufak şey yapmadım başarılarımla ogünüler. dayanaiyorm. psiktriye gittim. konuştuk bi ay sonra tekrar gel dedi muayne ücreti 20 lira. tekrar 20 lira weremem bu para nereye gitti derler:(
Güncellemeler
+1 yıl
güzel türkçemi katlettiğim için özür dilerim yazıyı okuyunca nasıl bi psikolojiyle yazdıgım anlarsınız:(
Yaşlılarla uğraşmak neden bu kadar zor?
Cevapla