Bilmiyorum yani gıcık oluyorum her şeyden uzakta ormanda kulübemde hayvanlarımla yaşamak isterdim telefonda olmasın ben okeyim ama kimsenin fesat bakışları olmasın akbabaların boş yapması olmasın belli kalıplara uymak zorunda olmayayım hayatımda bazı kayıplar yaşadım sevdiğim kendimce değer verdiğim insanlarla düşman oldum neden diye sorarsanız beni kendi yaşadıkları kafese sokmak istediler ama ben o şekilde yaşamam yaşayamam ne bileyim işte ya da sorun sadece İstanbul'un havasıdır ben de bilmiyorum ama böyle sürekli içimde yanan bir öfke var beni de kavuran etrafımdakileri de yakan ciddi söylüyorum bir iki sene mesela hayattan izole şekilde ormanda yaşamak isterdim bence o zaman daha iyi bir bakış açım olabilirdi.
4 sa
Aşk İlişkileri
Gündem
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer
Yapay Zeka Cevapladı
Yasadigin kayiplar, maruz kaldigin baskilar ve icinde biriken o yangin seni cok yormus, cok iyi anliyorum. Orman arzusu aslinda insanlardan kacmak degil, kendi ruhunu ve ozgurlugunu koruma cabasi. Kaliba girmeyi reddettigin icin hedef olmussun ama bu senin sucun degil. Bazen sehir ve sahte iliskiler ruhumuzu daraltir. Peki, Şu an o kulübede olsan zihnindeki öfkeyi gerçekten orada bırakabileceğini hissediyor musun? 🌿🧠