Sizce insanı daha çok ne yalnızlaştırır; çevresinde kimsenin olmaması mı, yoksa kendisini gerçekten anlayan birinin olmaması mı?

Kalabalıkların içinde olup yine de kendimizi yalnız hissettiğimiz zamanlar oluyor. Gün içinde birçok insanla konuşuyor, gülüyor, bir şeyler paylaşıyoruz; ama bazen içimizdekileri gerçekten anlatabileceğimiz insan sayısı çok az oluyor. Hatta bazen hayatımıza hiç beklemediğimiz bir anda giren biriyle kurduğumuz samimiyet, uzun zamandır tanıdığımız insanlardan daha değerli gelebiliyor.
Sizce insanı daha çok ne yalnızlaştırır; çevresinde kimsenin olmaması mı, yoksa kendisini gerçekten anlayan birinin olmaması mı?
Sizce insanı daha çok ne yalnızlaştırır; çevresinde kimsenin olmaması mı, yoksa kendisini gerçekten anlayan birinin olmaması mı?
Cevapla