Konuşamama, kendini savunamama, çekingenlik mi özgüven eksikliği mi neden böyleyim?

İnşallah

Ben elimden geleni yapıyorum, topluma da karışıyorum. Ama değişmiyor yani. Bilmiyorum. İnşallah düzelir

Samimi olduğum insanlarla konuşabiliyorum. Onlarda sıkıntı yok ama genel olarak beni etkilemiyorlar ama. Yabancı bi insana dahi bile konuşabilirim rahat ama bir sorun çıksa hakkımı savunamam, uzun uzun sohbet edemem ama tıkanırım. Ya bilmiyorum bende ki sorun tam olarak ne, çözmeye çalışıyorum. Nerde yanlış yapıyorum. En çokta aileme karşı rahat olamıyorum eleştri aldığım için sürekli. Bu da en büyük sıkıntı. Denemeye devam ediyorum bakalım...

Onların düşünce tarzlarına göre hareket etmiyorum. Bana yanlış geliyo. Onlarda otomatikmen eleştiriyorlar. Ya aslında düşünüyorum, acaba bendeki bu özgüvensizlik ailemden mi kaynaklı. Ama bu doğru olsa dahi olan olmuş çözmem gerekiyo yani bu sorunu

Farkettim zaten teşekkür ederim:) kimse için farklı olamam da zaten. Yapmacık davranamıyorum hemde asla. Bu da kötü bi huy aslında bazen yapmakta gerekiyo ama rahatsız değilim. Çenem açılsa ah bi keşke. Gerisi otomatikten gelir her şey de ahh ah
Özgüvenli bi insan içimde yatıyo farkediyorum ama içimde sadece dışarı çıkmıyo 😐

Hayatımda birisi var zaten, Allaha şükürler olsun nişanlanabildik şükür. Çok anlayışlı çok tatlı birisi. Bana moral veriyo ama yine de yetmiyo. Yok yani karakterime işlemiş herhalde bende ki huy. Şiir de okudum. Koca sınıfta sunumda yaptım. Çokta güzel yaptım ama şu an en basitinden sunum yap deseler yine ilk başta heyecanlanırım. Kalbim hızlanır, buz gibi olurum. Bir yandan da terlerim. Tansiyonum gidiyo gibi oluyordu. Panik atak mı bilemiyorum. tahtaya çıkınca geçmişti. Sence psikoloğa falan gitsem işe yarar mı ya da diksiyon kursları

Kaç yaşına kadar sustunuz acaba. Kendi kendine mi gelişiyor. Keşke öyle olsa 🥲

Deniyorum, olmuyo