Erkekler gerçekten samimi, rol yapmayan kızlardan soğur mu, yoksa başka ne itici geliyor?

Sorum özellikle erkeklere:

Ben neden olduğum gibi olduğum için sevilmeyebilirim?

Bir insanla tanışırken kendimi olduğumdan farklı göstermeyi sevmiyorum. Sahip olmadığım bir hayatı yaşıyormuş gibi davranmak, sırf karşımdaki beni beğensin diye başka biri gibi görünmek bana doğru gelmiyor. Çünkü eninde sonunda insan gerçeği görecek. O zaman baştan dürüst olmanın daha doğru olduğunu düşünüyorum.

Benim için “kendin olmak” sadece dış görünüş değil. Gülüşün, konuşma şeklin, sevdiğin ve sevmediğin şeyler, hayata bakışın, yaşam tarzın ve bunları bir başkası için değiştirip rol yapmaman. İnsan elbette değişebilir ve kendini geliştirebilir. Kötü özelliklerini düzeltmek güzel bir şey. Ama sırf birinin hoşuna gitmek için başka biriymiş gibi davranmak bana göre doğru değil.

Belki benim de bazı düşüncelerim sizi soğutabilir. Belki beni dinlediğinizde “bu kız bana göre değil” dersiniz. Buna da saygı duyarım. Ben size yalan söyleyip kendimi başka biri gibi gösterebilirim; mesela çok farklı bir hayatım varmış gibi davranabilirim. Ama bunun ne bana ne de karşımdaki insana faydası olur. Çünkü eninde sonunda gerçek ortaya çıkar.

O yüzden özellikle erkeklere soruyorum:

Bir kızın kendisi olması, düşüncelerini saklamaması ve sizi etkilemek için rol yapmaması sizi gerçekten uzaklaştırır mı? Yoksa erkekleri bir kızdan asıl soğutan şeyler tamamen başka şeyler mi?

Lütfen beni memnun etmek için güzel cevap vermeyin. Gerçekten ne düşünüyorsanız onu söyleyin. İyi veya kötü, dürüst cevap istiyorum.