İnsanları susturmak ama yeterli icraati göstermemek riskli bir durum mu?

Risksiz olan şeyler ancak risk almaya değmeyen şeylerdir. İki şey söyleyeceğim. Birincisi, planlar neredeyse hiçbir zaman ilk hâliyle tutmaz. Yoldayken defalarca değişir, başarısız olur, tekrar değişir. Bu normaldir. İkincisi, aradığın güç çok şeye sahip olmaktan çok az şeye ihtiyaç duymaktan gelir. Bu da çoğu zaman cesaret, daha doğrusu gözükaralık gerektirir. Bu da her şeyi risk/kazanç hesabıyla yapan insanlarda genellikle bulunmayan bir şeydir. Bazen akıllı köprü arayana kadar deli suyu geçer.

İnsanları önemsersen zayıflık. Önemsemezsen kendi, kendine konuşur dururlar.
Örnek, ben şu anda freelance çalışıyorum.
10-12 sene bir teknik serviste çalıştım.
O zaman toplum bana saygı duyuyordu. onlarin anladığı sistemdeydim çünkü.
Şimdi benim kurduğum sistemi anlamadıkları için beni işsiz güçsüz diye yaftaliyorlar. Takıyor muyum hayır. Herkes kışın sıcacık yatağını, bırakıp soğukta yollara düşerken ben bir saat daha fazla uyuyorum. Kahvaltımı rahatça ediyor. Bilgisayarın başına öyle geçiyorum. Yol parasını da sigortama yatırıyorum. Yolda geçecek zamanı da spor odam var orada degerlendiriyorum mesela.
Falanca bana şurada çalışıyor desin diye, güneşi görmeden gidip geldiğim sıkıntı sitresten kurdeşen döktüğüm bir sistemde olmak istemem.
Uzun lafın kısası, köy dotüne rahvan gitsin.
Onlar hep derler. Herşeye bir şey soylemeyi marifet bilirler.

normal insanlar hayatta bireysel bir savaş verir ama üstüne de sevdiklerinin desteğini alırlar. sen de bence ailene güvenmelisin en azından... yabancılara güvenmiyorsan güvenme yine, ama tek başına hayat çekilmez.