Bazen susmak gerek kırmamak için sessiz kalmak daha doğru, sevdiklerimizi üzmemek için susmalıyız, belki ona doğru bana yanlış gelebilir ama her yanlışı söylemekte bir yerden sonra hadsizlik oluyor, susmak iyidir, bırakacaksın kendisi yaşayarak görecek neyin doğru neyin yanlış olduğuna yine kendisi karar verecektir, karar verince sonuçta senin düşüncelerine hak verecektir, ben bunu bir çok kez denedim ve yoruldum söylemekten, ama susunca dikkat edip görüyorlar bazı şeyleri sonra sen haklıydın sözünü duyuyorum, bu nedenle ki susmak en doğru karardır.
Böyle yaparsan karşıdaki onu onayladığını düşünür ve sonra sen kırılabilirsin insan ilişkilerinde en önemli şeylerden biri de o an ne hissettiğini karşıdakine aktarabilmek yoksa sonradan işler iyice kötüye gidince ben çok üzmüştün demek zorunda kalırsın
Eskiden yaptığım eylem... Ama artık öyle değilim ve şunu biliyorum ki kişinin içinde sakladığı her duygu, tepki, düşünce aslında kaybolmuyor, bir yerlerde birikiyor ve patolojik bir hâl alabiliyor. insan bunu kendine yapmamalı
Eğer susmak bize zarar veriyorsa yanlış. Herkesin kırılma noktası olduğu gibi bizlerinde bar. Hayır diyebilmek ya da istemediğimiz bir şeyi açıkça belirtmek bizim için daha doğru.
Dürüst olmak için kalp kırmam gerekiyorsa dürüst olmayı tercih ederim. Durumu anladığında beni haklı bulacağını bilirim zira. Durumu anlamayacak ya da reddedecek insanı da hayatımdan çıkarmak için güzel bir fırsatı değerlendirmiş olurum öyle değil mi?
doğru değil ama gerçekleri de kırmadan söylemek gerek. ha benim kırıldığım bir durum varsa hiç çekinmem karşı tarafı da kırarım. ama böyle bir durum söz konusu değilse kırmamaya çalışarak açıklarım durumu.
Ben kırılmışım sussam kırılmaya devam demek bende anında kırmak için iyi laf sokarım çünkü kırılmayı haketmiştir hakkınıda almalıdır hakkı niye benim boynumda kalsın.