Strese ve yalnızlığa bağlı duygusal yeme bozukluğu ile başa çıkmak için neler yapıyorsunuz?

Bir dönem kendi sorunlarımı görmemek için evsiz ve ihtiyaç sahiplerini ziyaret ederdim sürekli. Gece eve döndüğümde yorgun argın uyurum sanıyordum. Bu sefer de fazla empat oldum ama pişman değilim. Düşünmek de değiştirmiyor

Depresyonda olan biri bu tarz şeylerin iyi olacağını bilir ama yapmayı sürekli olarak erteler. Bende örtülü depresyon var ben olayımın da farkındayım. Sosyal biriyim günlük işlerimi hallediyor geziyorum, arkadaşlarımla buluşuyorum, arada yürüyüşe çıkıyorum. Hatta çoğu zaman sürekli birilerine destek oluyorum manevi yönden. Ama boşluk ve yetmeme hissi ve hayatımda bir hedefim yokmuş gidişim anlamsız gelmeye başlıyor. İnançsız biri de değilim aksine dua da ediyorum bunun için gayrette gösteriyorum

Yok ya toparlariz inşallah maddi şeylerle halolmuyor maneviyata doymam lazim

Parasal şeylerle mutlu olamayacağını da anlayınca daha kötü oluyor maalesef

😂 ya en önemlisi hastalık diğer konu da parayı kiminle neye harcayacağın gezdin ettin yedin içtin eee diyorsun hergun dışarı çıkacağın kafa dağıtacağın bir ayak takımı oluyor ama onun bile içi boşalıyor sonra fark ediyorsun.

Tecrübe konuşuyor. Açıkçası eğlenme zevklerim arasında pek lüks şeylerde olmadığı için de olabilir. Maneviyatimi etkileyecek şeyler beni mutlu etmiyor. Karma partiler alkollü içkili mekanlar danslar vs falan da bana hitap etmiyor. Veya diyelim 5 yıldızlı oteller bilemiyorum

Yok ya ben aileme göre daha tutucuyum bence çoğu konuda

Sağol ya Allah razı olsun 😂😂😂 güncel hayatım aktif bu arada neredeyse her gün dışarı çıkıyorum sosyal bir çevrem var. Düzenli konuştuğum arkadaşlarım ve ailem var 😂😂 3-4 mesajla teşhis koymasan iyiydi

Djsjfb yoo kizdigimdan değil. Buradaki her konuşmayı pek ciddiye alma insanlar anlık reaksiyonla çok fazla şey yazıyor

Djsjfhdh öyle. Ruh halleri erken değişkenlik gösterir. Uzun süreli kendini üzüntüye şartlayan biri değilsen üstelik bütün gün üzgün olmak da pek oluru olan bir şey olmuyor

Ahah bilemedim çelik adam

Ahah herkes birşeyleri takar. Takmamayi bile 😂

Ahahha öğretmen olduğumu da nereden çıkardın

Sağlık olsun beee

İnsanlardan yana bir umursama değil ki. Ben kendimle savaşıyorum

Ağlayarak yemek gibi 😊 mutlu bile olamıyorsun

Çevremde yiyemeyen yutamayanlar vardı. Çok zor Allah şifa versin tez zamanda

Yani eğer kilom idealse sorun etme bence. Ben yerken de kilo alıyorum diye kafaya takıyorum diğer türlü sorun etmezdim

Bir arkadaşım vardı yutkunamıyordu mesela. Doktora gitti bir damla formda bir şey verdi kız baya iyi şimdi hemde çok çabuk etki etti. İstersen o tarz bir şey dene

Doktora gitmişti canım bende bilmiyorum adını maalesef 🥲

Günaydın 😊

Kusura bakmayın ben sizi baştan beri kız sandım 🥲 akşam renkten fark edemedim

Yani burada pek sohbet ilerletecek biri değilim anlık nadir giriyorum onda da düzenli veya düzensiz konuştuğum kişiler olmaz. Şahsi algılamayın. İyi günler

Gitmem çünkü psikoloji biliyorum 😊 ayrıca çevremde ve ailemde var psikolog artık saygı duyamıyorum ve kendimi de biliyorum

Bilmemden dolayı değil. Küçümsemek için de demiyorum açıkçası. Ben çözümün ne olduğunun da farkındayım ama şu evrede bunu düzeltmeyeceğimin farkındayım çünkü gerekli parametreler hazır değil

Mesela bu soruyu yazdıktan sonra kaç dk geçti saat bile olmadı ama ruh halim değişti. Tabi o arada 2 fındık lahmacun yedim 😂 kadınlarda hormonlar çok değişkenlik gösteriyor. Bu pek sandığımız gibi ilerlemiyor. Yani evet kendime hatırlattığım ve sonuçlarını da bildiğim şeyler var. Ama ara ara bu düşük mod gelince yemeye sarılıyorum. Bu biraz yalnız yaşamakla da alakalı diye düşünüyorum. Duygusal boşluk, sorumluluklar, ileriyi görememek

İlaçla tedaviyi şu an için reddediyorum. O evrede olmadığımı da biliyorum açıkçası ufak can sıkıntısına ilaç kullanmak mantıklı gelmiyor bana biraz bununla da baş etmeyi öğrenmeliyim ki bence fena da gitmiyor. Bizim duygusal bir bağ gibi değildi yani sevgili gibi değildik. Sevmemem içinde açıkçası sürekli farklı bir kafadaydi. Ama yerine koyduğum bir şey vardı evdeki hayaletim gibi 😊 6 sene çok uzun bir süre açıkçası o tarz bir şey beni yipratirdi ve kendimi de biliyorum daha da zor olurdu

Neyse boş ver bence bu kadar düşünme şimdi durduk yere. Yani bence biraz hata bizde konuştukça içimiz açılıyor sanıyoruz ama her konuyu biriyle konuştukça tekrar tekrar içimizde yaşıyoruz. Açıkçası içimde bu durumu takıntı haline getirmek istemiyorum ama o da hiç düşünmüyor mu diye düşünmeden de edemiyorum 😊 biraz bu tek taraflı acı hissi sanırım biraz ağır geliyor

İşin bir de o kısmı var. Açıkçası maneviyatı olan biriyim. Onları da yapıyorum sürekli evde de dualar ediyorum. Namaz zaten kılıyorum ama farkındayım bu depresif hal ve yalnizlastikca eskisi gibi o namazdaki hassasiyetimi göremiyorum. Her namazda kendime kızıyorum mesela. Farklı bir şey bilmiyorum

İşin kötü yanı da o ya 😊 gelse bile konuşacak tek kelimem yok. Baştan aşağı kırgınım çünkü. Ne dediğinin ve neden öyle yaptığının da önemi yok. Söylerken hiç düşünmemiş olması ve dedim ki kendime tamam sen gözünde busun ve gelip dese ki sen benden soğursun diye yaptım ben iyi biri değilim sana yeterli gelmem diye yaptım dese bile hiç önemi kalmadı. Üzgünüm mesela geceleri gündüzleri aklıma geliyor ağlıyorum normalde onunla konuşur veya susardim ama onu bile istemiyorum

Mesela şimdi sokakta kızın biri sinir krizi geçiyor herkes pencereden gizliden bakıyor. Evde basbas bağırıyor yani ne hayatlar var diyorum. Kendime üzülmem için bile çok bir şey kalmıyor

Bence artık bence kimsenin o konuyu açmasına da müsade etmeyin benim şu an üzgün olmam o konuyla alakalı değil aslında ben herhangi başka şeye üzülünce bu konuyu da araya katıyorum o da ayrı bir saçmalık ama yapacak bir şey yok 🥲 benim bu dönem daha çok iş güçden dolayı canım sıkkın

Ya işte o da sorun mesela. Bende aksine çok sevsem birini herkese direkt olarak paylaşmak istemiyorum. Hatta her şey yolunda gitse bile istemiyorum çünkü o aramızda bize özel kalsın istiyorum. Ben hayatımda ne zaman birşeyleri anlatmaya başladım hep daha da sorun olarak döndü bana. Eskiden hiç böyle değildim şimdi neden böyle anlatır oldum onu da bilmiyorum

Ya sen birşeyler yaşamışsin unutmamissin ben sevmediğim halde yaşanmamış şeyin guzellemesini yapıyorum insanoğlu cidden çok garip. Yaşanmış olsaydı asla aramazdim. belki ama yaşanmamışligin cazibesi belki takıldığım şey

Çok doğru bu arada cidden hayır işlerini gizli tutmak lazım kişinin kendi nazarı dâhi değiyor ama bence şunu düşünmem gerekiyor belki de sen Allah'tan hayırlısını istedin ve hayırlı olan buydu sana verildi. Ben Allah'tan hayırlısını istedim ve bana bu verildi. Ben açıkçası pişman da değilim sonuca ama içimde o enerjiyi yaşamak istediğim yer aradığımı farkettim

Yani özelden konuşmalara geçmiyorum burada anlık kafam dağılsın diye varım

Benim haddime değil ama yanlış anlamayın bence bu tarz gibi yerlerde bağ kurmamaya çalışın. Yani tabi kişiliğinizi bilemem ama az önce bana özel anlık persona olmadıysa

Ahh ahhh o işler öyle olmuyor maalesef. Olmadı da 😊 bir sekilde hiç görmeden bile bir bağ kuruluyor hatta duygusal birşeyler ve mahremiyeti zedeleyecek şeyler konuşulmasa dahi bağ kuruluyor. Bir arkadaş olarak dahi bağlanıyor insan

Burada hiç biriyle uzun uzun konuştuğun oldu mu? Yani başka türlü konuşmalar da dahil. Bunu özelden sorup sormamayi çok sorun etme herkes anonim çünkü. Ne demek istediğimi daha rahat anlayacaksın sonrasında

Burada anlık arkadaşlık kurup kendine hiç yapmadığı ve normalde insanlara anlatmayacağı bir alan açan çok oluyor. Mesela arkadaşım dediğin kişi kadın değil mi? Bir arkadaş olarak hem cinsinle dertleşmek istemezsin yani uzun sürmez bu durum sürüyorsa o da başka bir detaya giriyordur zaten

Ya öyle demiyorum ki buradaki herkes için. O zaman kendim içinde aynı şeyi demiş olacağım o zaman. Demek istediğim şey fizyolojik olarak söylüyorum hem cinsinle bu kadar uzun süre dertleşmezsin günaydın merhaba iyi geceler demezsin mesela. Ama karşı cins olunca dikkat etmen gereken alanlar olduğunu bilirsin ve konuşmak için pek fazla alan açabilirsin. Bazen böyle durumlarda alışkanlıklara sebep oluyor. Farklı bir şekilde anlaşıldıysam kusura bakma. Niyetim sadece bu şekilde olan arkadaşlıklar ileride bazı sorunları getirebilir misalen en basit örneği evlisin diyelim eşinle arada sırada tartışıyorsun ki bunlar da normal şeyler ama kafanı dağıtmak ve uzaklaşmak yerine internette bu tarz dostluklar kurmaya devam ettiğini göreceksin belki de. Ve bu da iletişimlerde daha da başka sorunlara yol açacak. Aslında demek istediğim şey buydu

Allah korusun da büyük konuşmamak gerek imtihan edilmediğin konuda büyük konuşmak da sıkıntı.

Benim dogrum bu dediğim doğrularım var ve Allah beni iddiamdan vurmasın diye dua ediyorum açıkçası sadece. Arkasında durduğum doğrularım var asmadigim doğrular ama yine de büyük konuşamam

Öyle ama buna bu kadar takılı olup sonrasında çok farklı bir konuşmaya gireni de gördü bu gözler maalesef

Başkasını yargilamiyorum. Hatta işin garip yanı onu bile yargılamadim. Kendimi eksik hissettim 😊 buymuşum dedim kendime. Suçlamayı da beceremedim

Haklısın kusura bakma yersiz bir yere bağladım

Aynı kefeye koyduğumdan değilim aslında burası bana iyi gelmiyor sanırım. Buradaki herkesi bir şekilde ona bağlıyorum.

Yok o genel anlamda tavrim bu anonim olsun ya da olmasın. Sadece yazışarak bir tanışmaya karşıyım. Sadece duygusal bir boşluk doluyor ve karşı taraf normalde sevmeyeceğin biri bile olsa kafanda oluşturduğun kişi için yerine koyuyorsun. Ben hayatımda 2. Kez görüşmeyi sadece onunla istedim o sadece bir baglanma değildi. Bu kadarla yeterli değildi yani.

Herkesle konuşmuyordum ki onunla tek konuşuyordum 😊 hayatımda tek odak o değildi. Aslinda bir bakıma yalnız değildim ama yalnızdım da. Yani o sadece bir duygusal bağlanma değildi. Huzursuz hissetmemenin tarifiydi bana göre. Ben genel olarak herhangi bir erkekle görüştükten sonra huzursuz hissederdim ama bunu elbette yansıtan biri de değilim aksine çok enerjik ve konuşkan olduğumu bile düşünen olmuştur ama işler öyle gitmiyor maalesef. İnsanlara anlam yüklemiyorum bir kişiye anlam yüklemek istedim o da hiç bir zaman istemedi. Bende istemediğimi söyledim bu arada 😊 hiçbir yakınlıkta göstermedim ama... Neyse ya çok da konuşulacak bir şey değil sanırım.

Onu anlatınca bile kendimi basitlesmis hissediyorum berbat bir his ve kendi karşımda eziliyorum ama kendime hatırlatmamin bir yolu da belki bu. Unutmamak için kendime her seferinde hatırlatıyorum belki de. Bana ne söyleneni değil beni hiç düşünmeden söylediği şeyi hatırlatiyorum. Ha bu arada gören belki ne aşk falan yaşamış der ama konu onunla da alakalı değildi. Bu biraz psikolojik bir savaştı

Öyle tabi ki 😊

İyi geceler size. Allah'a emanet olun

Yani o da ayrı bir dert bu arada öyle olması da üzücü olurdu. Ama bende de durum bu

Sıkılmıyor musunuz bu tarz bir hayattan. Cidden merakımdan soruyorum

Doktorla halledemem kendimin psikolojik yanını da biliyorum

Düzelmez 😊 konuşmanın daha da canımı yaktığını gördüm. Herhangi bir yakınlık ve bağ kuramam