Ateist olduktan sonra hayatı anlamsız bulmak normal mi, bu varoluşsal boşlukla nasıl başa çıkılır?

Alay edecek olan yazmazsa sevinirim. Biraz içimi dökmek, detaylandırmak için yazdım alttakileri. Okumak zorunda değilsiniz diye açıklamış bulundum. Sorumun özü soru başlığında. Anlamsızlık bütünüyle dine bağlanmasa da bence bir tanrının yok olduğuna inanmak, hayatın daha anlamsız bulunmasına sebebiyet verebilir. Hatta çoğunlukla verir. Bu konuyu fazlasıyla araştırdım. Çok okudum. Ve araştırdıkça daha da soğudum çünkü din gerçekten yalan. İnsanların korkularını sömürmek için ortaya çıkarılmış inançlar bütünü. Kur'an'da çelişkiler fazlasıyla mevcut. Ben başka bir hayatın olduğuna inanmıyorum. Ölüm benim için son, doğmadan önce neysek o olacağız. Bu his çok garip hissettiriyor. Boşluk hissettiriyor. Öyle ki kendimi inanmak için dahi zorladım sırf bu ölüm korkum için. Dilimle bile söyledim ancak içim asla ısınmadı. Böyle zamanlarda hayatı daha da anlamsız bulurum. 50-60 yıl sonra her şey bitecekse biz neden varız? Ne anlamı var? Benim gibi olan var mı ya da?

Ateist olduktan sonra hayatı anlamsız bulmak normal mi, bu varoluşsal boşlukla nasıl başa çıkılır?
Cevapla