Yeni tanıştığım insanlara bile istemsizce her şeyimi anlatmayı nasıl bırakırım?

Çok mantıklı da işte beceremem ki yalan söylemeyi ama bu şekilde devam edemem kendime bir dur demem lazım gerçekten çok sıkıntı oluyor birde küçük bir yerde yaşıyorum herkes birbirini tanıyor kendi sorunlarım ailevi sorunlarım hereşeyi anlatıyorum daha yeni tanıdığım insanlara bile böyleyim doğru düzgün tanımıyorum herşeyimi anlatıyorum sonra karşıma çıkıyor anlattığım şeyler

Ya birde anlatığım gibi anlatsalar üstüne ekleyip anlatıyorlar işin içinden çıkamıyorum mesela bir ara biriyle tanıştım dışarda bir kahve içtik ilk buluşmada evine davet etti beni kızdım bir daha görüşmedim arkadaşıma anlattım bu konuyu bir süre sonra sevgilim oldu arkadaş ona gidip bu konuyu anlatmış ve evine gitti demiş

Çocuk bana nasıl ilk buluşma da evine gittin dedi bende davet etti bu doğru ama gitmedim dedim ama arkadaşın gitti diyor dedi

Ya kendimi anlatamıyorum kanıtlayamıyorum

Saçma sapan durumların içinde buluyorum kendimi valla çok safım gerçekten m*lım hatta

Bende cinnet geçirdim zaten ve kendimi anlatamadıkça daha da çıldırdım ama tek diyebildiğm öyle bir şey yok iftira atıyor ne diyebilirim ki başka

Sildim zaten hepsini

Daha neler neler ya delirttiler beni

Kimse dört dörtlük değil benim de hatalarım elbette var bu hayatta ama şey de değilim yani ve o duruma düşmek çok üzücü

O da benim hatam işte yüzüme gülen herkesi iyi zannediyorum

Konuşmak iyi geldi teşekkür ederim 🙂