Bazen cevap alamamak mı daha çok acıtır, yoksa cevabı bildiğin hâlde duymamak mı?

İnsanın canını en çok sevip değer verdiğin birinin senden çok sosyal medyasına düşkün olması acıtır gadası

Neyse vazgeçtim diyen insan acıtır. Diyeceğini söylemek yerine bu kelimeyi kullanıyorlar. Siz alınmayın diye geri duruyorlar halbuki böyle daha çok yaralıyorlar bu arada manipüle etmek için çok denenen bir durumdur. Bu andan sonra karsidaki ne derse desin etkisi altinda kalmamak gerekir samimi düşünüp karsidakinin üzeleceğini sonradan fark etmiş de olabilir ondan durustce söylemesini talep edip dediklerinden sonra teşekkür etmekte gerekebilir. Zira kişinin balon olduğu bir konuda düzelmesi icin fırsattır bana gore. Bunlar iyi analiz edilirse niyette anlasilir zaten.

Bu biraz kişiye ve duruma bağlı, ama çoğu zaman cevabı bildiğin hâlde onu karşı taraftan duymamak daha çok acıtabilir. Çünkü cevap alamamak belirsizlik bırakır. İnsan bazen umut eder, ihtimaller üretir, eksik parçaları kendi istediği gibi tamamlayabilir. Belirsizlik yorucudur ama içinde küçük de olsa bir ihtimal taşır. Oysa cevabı hissetmek, anlamak, hatta bilmek; ama onun açıkça söylenmemesi farklı bir yük yaratır. Çünkü o zaman insan hem gerçeği taşır hem de söylenmeyen sözlerin ağırlığını. Kapanış gelmez, netlik gelmez. Bir kapı kapanmış gibidir ama kilidin döndüğünü kimse duymamıştır. Belki de en zor olan, cevapsızlık değil; insanın zaten cevabı bilip yine de bir gün farklı bir şey duyma ihtimaline tutunmasıdır.

Arafta kalmak kadar acıtanı yoktur.

İyi veya kötü cevap almak netlik kazandırır insana. Cevabını bildiklerimizi duymasak da olur.

Cevap alamamak efenim

Cevap alamamak Ayhan bey..

Beklintiye girmezsen rahat olursun her zaman

Zaman zaman ikisi dr

Cevsbı almamamk acıtır