Hiçbir şey hissedemiyorum, imanı ve Allah’a inancı kaybetmek neden bu kadar canımı yakmıyor?

İman edemiyorum. Etrafa bakıyorum kaos olmadan işleyen düzene bakıyorum. Bir yaratıcıya inanmak istiyorum. Ve kendime bazen şunu söylüyorum eğer Tanrı'ya inansaydım tapacağım tek ilah Allah olurdu. Ama kalbim mühürlenmiş gibi hissediyorum eskiden cehennem azabı deyince korkudan dizlerim titrerdi ama sonsuz cehennem azabını düşündüğüm zaman artık ne üzüntü hissediyorum ne de umursuyorum. Yaklaşık bir senedir böyle. Dualar ettim. Ama kendimi yalnız hissediyorum. Umarım bir tanrı vardır ve söylediklerimi duyuyordur diyorum. Neden sevilmiyormuş ve terk edilmiş gibi hissediyorum. Sanki boşa konuşuyorum sanki çırpınışlarımın hiçbir manası yokmuş gibi. Ama üzüntü hiç yok, pişmanlık desen onu da hissedemiyorum. Bir gözyaşı bile dökemiyorum donuk hissediyorum kendimi. Böyle yaşayıp gidiyorum ama hayatım bomboş. Keşke inanabilseydim.. Siz ne düşünüyorsunuz?

Hiçbir şey hissedemiyorum, imanı ve Allah’a inancı kaybetmek neden bu kadar canımı yakmıyor?
Cevapla