Artık herkes tanışma faslından sıkılmış durumda, böyle bir durumda kendiniz mi tanırsınız yoksa sorar mısınız? Ya da bir anda biri gelir "bu adam/kadın şöyle şöyle biri uzaklaş" falan dese inanır mısınız, kendiniz görebilmek için tanımaya mı çalışırsınız?
Kendim tanımayı tercih ederim tabii fakat başka insanların söylediklerini de dinlerim. Fakat onların aklıyla hareket ederek ilerlemem. Çok tuhaf insanlar var ve birçoğu da iyi niyetli değiller. O yüzden kendim 40 yılda alacağım tecrübeyi başka bir insan sayesinde 1 günde görebilirim. Bence dışarıdan gelen uyarıların dikkate alınması gerekir.
Çevrenin onun hakkında ne düşündüğünü de önemserim. B i keresinde başıma gelmişti. Kendi arkadaşları bana o kadar çok övdü kiii allah allah bunda bi şeyler var dedim kendi arkadaşlarıma sordum bir anlattılar direkt kırmızı bayrağı yedi mesela.
Kendim tanımayı tercih ederim. Başkalarının anlattıkları fikir verebilir ama herkes insanları kendi yaşadığına göre yorumluyor; bana karşı nasıl davrandığı daha belirleyici olur. Çok ciddi bir uyarı varsa dikkate alırım ama peşinen hüküm vermem.
kesinlikle kendim tanımayı tercih ederim başkasının ağzıyla insan harcanmaz ayrıca dışarıdan biri gelip uzaklaş derse kulağımı tıkar kendi gözlemime bakarım herkesin penceresi farklı sonuçta
En önemlisi benim kendimin tanıması, sonuçta dışarıdaki insan bir kötülüğünü gördüyse kendini illa belli edwr ama eğer hâlâ görüştüğü birileri ile muhabbetim olursa sorarım herkes bir kusurunu dile getiriese ya mükemmeldir ya da bir soeun vardrr onu anlamakta bana kalır zaten
Kendim tanımak isterim. Başkalarına yaklaşımı ile bana olan bir olmak zorunda değil. Başkaları ile olan sınırı ve iletişim tarzı benimle olanla bir olmayabilir. Gözlemlemek yeterli olur.