Hayatımda o kadar yaşadım hiç bir şekilde bu kadar sarsılıp bütün duygularimdan olmadım... Heveslerim , mutluluğum herşeyden önce benliğimi kaybediyorum... Bütün herşeyime ihanet edilmiş gibi bı ağırlık... her şey o kadar berbat halde ki ne savaşmaya nede kalmış sandığım duygularımı kaybedecek cesaretim var... Herşeyimi kaybediyorum boğazımda bir düğüm gözümde akmaya hazır ve nazır gözyaşı ile yaşıyorum... Buna sebep olsaydım ki eğer gider kendimi yok ederdim cehennemde yanmak hafif kalır...
Geçmeyen acılara sebep olanlara genelde “kalp kıran”, “inciten” ya da “yara bırakan insanlar” denir. Çünkü bazı davranışlar sadece o anlık bir üzüntü yaratmaz, insanın içinde uzun süre silinmeyen izler bırakabilir. Yaşanan olayın ağırlığına göre “travma yaratan kişiler” ya da “derin iz bırakanlar” gibi daha güçlü ifadeler de kullanılabilir. Aslında burada önemli olan, sebep olunan acının sadece geçici bir kırgınlık değil, uzun süre etkisini sürdüren bir duygu olmasıdır. Bu yüzden kullanılan ifade de yaşanan duygunun derinliğine göre değişir.