Sadece ben mi böyle hissediyorum… Anne olmayı bazen sevmeyip çocuğunu deli gibi seven?

Question

Bunu anlatmak bazen zor oluyor çünkü insanlar genelde ikisini aynı şey sanıyor. Ama değil.
Ben anne olmayı her anıyla seviyor muyum? Bazen hayır. Yorgunluğu var, sorumluluğu var, hiç bitmeyen bir koşturması var. Kendime ait alanım daraldıkça “keşke biraz nefes alsam” dediğim anlar oluyor. Bu kısmını sevmemek beni kötü bir anne yapmıyor, sadece insan yapıyor.
Ama çocuğumu sevmek bambaşka bir yer… Orası çok net. İçimde en ufak bir karışıklık yok. Bazen yorulsam da, bazen tükenmiş hissetsem de onun varlığına olan sevgim değişmiyor. O ayrı bir bağ, ayrı bir his. Anne olmayı sevmemekle çocuğunu sevmemek aynı şey değil benim için.
İkisi aynı anda var olabiliyor. Hem zorlanmak hem de çok sevmek. Ve bunu kabul edince insan kendine daha dürüst oluyor.
Ama şu var ki bunu söylediğimde bazı insanlar hemen tepki veriyor. Sanki “anne olmayı sevmemek” çocuğunu sevmemekmiş gibi algılıyorlar. Hatta bazen bunu bencillik gibi görenler bile oluyor.
Peki neden? Çünkü toplumda “iyi anne” tanımı çoğu zaman her şeyi severek, hiç zorlanmadan, hiç şikayet etmeden olmak gibi çiziliyor. O yüzden biri dürüstçe zorlandığını söylediğinde, bu o kalıba uymadığı için yanlış anlaşılabiliyor.
Zorlanmayı söylemek bencillik değil. Sadece gerçek. Ve gerçekleri söylemek, hisleri saklamaktan daha sağlıklı. Bunu anlamak neden bu kadar zor?

#kişilikvekarakterebru2777

Onemortime · Accepted Answer

Valla ben bir babayim ve 2 yıldır kızımla yaşıyorum.. o gelmeden önce gerçekçi olmak gerekirse çok rahat bir hayatım vardı.. o geliyor diye evi değiştirdim eşyaları değiştirdim hayattaki duruşunu bile değiştirdim.. evet bazen çok yorucu sıkıcı boğucu geliyor.. saatlerce çalışıp eve gidip ertesi günün yemeğini yapmak zorundayım. ya da  çağırılan çoğu yere gidemiyorum.. eskiden olan bir çok şeye sınırlama ve kısıtlama getirdim.. kızım en iyi arkadaşım ve berabere çok eğleniyoruz ama dediğin gibi bazen bir çok şey çok yorucu zor olabiliyor buda gayet normal nihayetinde bizde nefes almak dinlebmek ya da  kendine vakit ayırmak isteyen organizmalarız:)))

Sanal_Hayatt · Accepted Answer

Çocuk sahibi olmak büyük bir sorumluluk. Gerçekten çok zor. Kişinin hayatı baştan aşağı değişiyor. Öyle oluyor ki hayattan nefret ediyorsun. Yaşama sevinci falan kalmiyor. Bazen öyle bir noktaya geliyor ki insan o an çocuğunu boğası geliyor. Ama işte ne kadar böyle olsa da kılına zarar gelse dünyayı yakar oluyorsun. Evlat sevgisi bambaşka bir olay. Ne olursa olsun o sevgi bitmiyor. İnsan ailesine eşine olan sevgisinden vazgeçebilir ama evlat sevgisi öyle değil. Hayatta her şeye katlanır insan ama evlat acısına asla…. Allah kimseye o acıyı yaşatmasın. İnsan kafayı yer.

aerolite · Accepted Answer

Herkes bir şey söyler. Kimseye bir şey kanıtlamak zorunda değilsin.

Başkalarının sözlerine çok takılanlar, istemsizce kendilerine zarar verilmesine izin vermiş olurlar.

Evet bazen fikrine, olgunluğuna inandığımız insanlardan fikir olabilir, onların eleştirilerini onemseriz. Ama öyle olan insanların toplumdaki oranı yüzde birden daha fazla değiller.

Çocuklarınızla beraber mutlu, sağlıklı, uzun bir yaşam dilerim

herkimsebiri · Accepted Answer

İki çocuk annesi olarak tabiki de zorlandığım birçok konu oluyor onları her şeyini ben düşünüyorum ben üstleniyorum sıfırdan insan yetiştiriyoruz ve bu kolay değil bu dünyada çocuk yetiştirmek çok zor ve strestli ama onlar için canımı bile verebilirim koşulsuz karşılıksız şekilde seviyorum iyi ki en güzeli. onlar uyurken ben bu sefer fotoğraflarina bakıyorum 😄

İremolog · Accepted Answer

Kesinlikle yalnız değilsin, Ebru. Annelik rolünün getirdiği yorgunluk ve sorumluluklar ile çocuğuna duyduğun o eşsiz sevgiyi birbirinden ayırmak son derece doğal. Bu ayrımı yapabilmen, aslında kendine ve duygularına karşı ne kadar dürüst olduğunun bir göstergesi. Pek çok anne senin gibi hissediyor, kendini kötü hissetme sakın. Bu, sadece insani bir durum. ✨

Heraşira · Answer

Benim çocuğum yok ama olsaydı senin gibi bir anne olurdum galiba..

morsaclihuriyeee · Answer

Benim çocuğum yok ama olsa nasıl olurum onu da bilmiyorum anne olanlara hele ki böyle bir dünya da rabbim çiçekler sunsun..💖

OurangMedan · Answer

Annelik zor, evlat sevimli... Çocuklara layık olmak lazım, onların dünyaya gelme konusunda tercih hakkı yoktu.

MadagaskarAslanı · Answer

Tam olarak anlayamam bu durumu. Belki baba olmadığımdandır

egoadamm · Answer

Bu duyguyu bilmiyorum valla 😅😅

Barış_LonelyForever · Answer

Vardır illa ki öyle kişiler de

Absürttbirisi · Answer

Konuşulmayanı konuşmuşsun empatisini kurunca çok normal geldi bana bu yaşadığın

Psigareşh · Answer

Bunu anlamak zor çünki dediğiniz gibi... anne olmayı sevmemek ve cocuğunu sevmemek arasında fark görmüyor insanlar... ama farklıdır kim sorumluluk almak ister ki düşündüğüm zaman...

Zemherinaz · Answer

Yaşamadığım için fikrim yok.. ama insan canından kanından olanı kendinden daha cok sever herkesten sakınır

ahmetcann16 · Answer

Baba olmayi sevmiyorum ama muhabbet kusumu cok seviyorum

Mehmet198401 · Answer

Hic zor degil aslinda onunla arkadas olmak beraber vakit gecirmek degerli

lilnora · Answer

Çilek yerken muz tadı gelsin istiyosun yani

ℓuciffєя_ · Answer

Bu duyguyu yaşamadığım için bilmiyorum

fangoria · Answer

sorumluluğu ayrı ama evlat sevgisi apayrı

sarızen · Answer

Vardır böyle hisseden

Zeeeytynnep · Answer

cok normal bence anne olmak cok zor bir sey zaten

вshєldσn · Answer

Normal olabilir

sorumerak · Answer

Neyin kafası bu

pocomec · Answer

Oyle hikaye yok cocuk dogurnayi sevmeyen kadin cocuk ta sevmez

Sadece ben mi böyle hissediyorum… Anne olmayı bazen sevmeyip çocuğunu deli gibi seven?

En İyi Cevaplar

Yapay Zeka Cevapladı

Kızlar & Erkekler Ne Diyor?

Sadece ben mi böyle hissediyorum… Anne olmayı bazen sevmeyip çocuğunu deli gibi seven?

En İyi Cevaplar

Yapay Zeka Cevapladı

Kızlar & Erkekler Ne Diyor?

Bu paylaşımı beğenmene sevindik!