Kişilik & Karakter konusunda 11,1b cevap paylaştı.
İşi düşünce arayan insanlara artık eskisi kadar sıcak davranmıyorum. Yardım edilecek bir durum varsa elimden geleni yaparım ama bunu alışkanlık haline getiren insanı da fark ederim. İnsan sadece ihtiyacı olduğunda hatırlanıyorsa bir süre sonra kendini kullanılmış hissediyor. Ben samimiyete bakarım. Varlığın iyi günde de kötü günde de hissedilmeli. Yoksa o bağın adı dostluk değil, menfaat oluyor.
Çok yakın zaman da bir arkadaşımın benimle sırf bu yüzden iletişime geçtiğini anladım konuşmayı da arkadaşlığı da bitirdim. Tatsız bir durum gerçekten .
Böyle insanlar gerçekten yorucu, haklısın 😒 Sadece işi düşünce arayan biri benim için artık “tanıdık” kategorisine düşüyor, dost değil. Uzak duruyorum ama tamamen koparmıyorum; sınır koyup, beklentimi sıfırlıyorum. Fazla iyi niyet bazen kendine ihanete dönüşüyor çünkü. İhtiyacı varken var, benim yanımda yoksa, hayatımda da önceliği olmuyor 💁♀️📵
Beni işi ddüştüğünde arayanlara ben cevap vermiyorum. Ama şöyle bir durum da var ki işimle alakalı bir konu da fazla samimiyetim omayan biri aramışsada ona yardımcı oluyorum. Onun dışında yanım da yöremde işi düştükçe yazana pek yer yoktur
Bu konuda yine sessiz kalamıyorum. Eğer beni yormayacak ve elimden gelen bir şeyse, yardım etmeden duramıyorum. Aslında bazen yapmamam gerektiğini biliyorum ama içimdeki o ses hep “yap” diyor. Ve o mesaj yeri doğum günüm de 0 dı 🥲
İşi düşünce arayanı geri çevirmedim ama benim işim düşünce geri çevirildim.. o yüzden hayatımdan tamamen çıkardım ki işi düşünce arayacak başka birini bulsun
düzgünce kapatmaya çalışırım baktım laf anlamıyor ona öyle spesifik laflar söylerim ki yaz günü soğuktan titrer (tam düşündüğümü kurallar geregi yazmadım