İnsan bazen geçmişte yaşadığı kırgınlıkları gerçekten geride bırakamıyor. Birinin yaptığı yanlış, sonradan gelen masum birine bile mesafe olarak yansıyabiliyor. Oysa yeni gelen herkes eski yaraların suçlusu değil. Kırılan taraf kendini korumaya çalışırken, belki de en çok hiç suçu olmayanı yoruyor. Sizce geçmişte canımızı yakan insanların izini, bizden sonra gelenlere taşımak ne kadar doğru?
Geçmişte kırıldık diye sonradan gelenlere bunu yüklemek ne kadar doğru?
Geçmişte kırılmış olmak, insanın duygularını ve bakış açısını ister istemez etkiler. Yaşanan hayal kırıklıkları, güven sorunları ya da incinmişlikler zamanla bir savunma mekanizmasına dönüşebilir. Ancak bu durum, sonradan hayatımıza giren insanlara aynı duvarları örmemiz gerektiği anlamına gelmez. Çünkü herkesin niyeti, karakteri ve yaklaşımı farklıdır; 5 parmağın 5’i nasıl bir değilse, insanlar da öyledir. Geçmişte yaşananların izlerini bugüne taşımak anlaşılabilir bir durum olsa da, bunu yeni gelen insanlara yüklemek çoğu zaman haksızlık olur. Çünkü karşımızdaki kişi, bizim yaşadığımız olayların sorumlusu değildir. Onu, başkalarının hatalarıyla yargılamak ya da aynı sonu yaşanacakmış gibi davranmak, hem o kişiye hem de kurulabilecek sağlıklı bir ilişkiye zarar verir. Asıl önemli olan, yaşanmışlıklardan ders çıkarabilmek ama bu dersleri önyargıya dönüştürmemektir. Kendimizi korumakla, herkese karşı kapalı olmak arasında ince bir çizgi vardır. Bu dengeyi kurabildiğimizde, hem geçmişin bizi yönetmesine izin vermemiş oluruz hem de yeni insanlara hak ettikleri şansı verebiliriz. Geçmişte kırıldık diye sonradan gelenlere aynı yükü taşımak doğru değildir. Her insan kendi içinde değerlendirilmelidir. Aksi halde, belki de hayatımıza iyi gelecek insanları, henüz tanımadan kaybetmiş oluruz.
Merhaba! Kırgınlıktan sonra gelenlere suç yüklemek vs değil askında insanın kendisini koruma mekanizması gibi bir şey vardır ve otomatikman sen bir kere tehlikeyi giderirsen artık temkinli davranırsın ve bir kötülük bir zarar geleceğini düşündüğün yerden kendini korursun askında bu bizim değil hayatınıza dahil olan insanın verdiği güvenle alakalı bir durumdur.
Bunu geçen sene düşündüm ve vazcaydım. Çünkü bu geçmişin yükünü yarına yüklemek ve taze kanlara eski yaraları miras bırakmak gibi geldi bana. O yüzden yaralarıma, pişmanlıklarıma rağmen yine yeniden güvenmeye çalışıyorum. Her insan kendi umudunu ve nasibini taşır
Bunun için işte psikolojik destek almak şart. yaygınlaşmalı sıradanlaşmalı bu. evet yanlış bir başkasına fatura kesmek ama elde olan kasten yapılan bir şey deyil bu. gelen kişi de gülü seviyosa dikenine katlanmalı geçmişi kapatmaslna yardımcı olmalı
Geçmişten kalan yarayı hissetmen çok anlaşılır 🥺 Kimse durup dururken mesafeli olmuyor çünkü kalp kendini korumayı öğreniyor. Ama o yükü yeni gelen insana taşıdığında hem onu hem kendini yıpratıyorsun 💔
Doğru olan eskiyi inkâr etmek değil ona “benim geçmişim ama senin suçun değil” diyebilmek. Kontrollü ilerlemek sağlıklı ama peşin hüküm vermemeye dikkat etmen önemli 💛✨
Belki doğru belki de değil ama insan bir kere kırılıyor işte ne yaparsan yap içinde bir daha aynı heves aynı inanç olmuyor en temiz en saf haliyle içini açtığında seni öyle bir kırıyorlar ki sen de bir istiridye gibi sıkı sıkı incini saklarcasına kapatıyorsun kabuklarını
Doğru değil ama kişinin kendisini önyargılardan koruması için geliştirmesi gereken bir durum. Genel de geçmişte bizi kıran insanları , geçmişlerinde birileri kırmış oluyor. Bu açıdan baktığımızda , geçmişimizde belki bizim de kırdığımız insanlar olabilir. Buna rağmen iyi olmaya devam ediyorsak , insanlar da iyi olmaya devam ediyorlardır.
Çok yanlış bir davranış hiç öyle bir hata yapmadım haksızlık olur bana yapılmasıno istemediğimi asla karşımdakine yapmam hiç kimse haketmiyor böyle bir davranışı.