Kendinden kaçmaya çalışıyor musun?

Üzülerek, perperişan hâlde olduğumu söyleyerek, gözlerim dolu dolu, ruhen ve beden halsiz ve çökük hissederek, kafamın artık acıdan hiçbir şeyi kaldıramayışına, içten içe acıdan delirdiğimi, "Neden?" diye kendime sorduğumu, hak etmediğim şeyleri neden yaşadığımı, duygularımla neden oynandığını, neden bana rol yapıldığını, bir insanın bunu bana yapıp nasıl bu kadar vicdan azabı çekmeden rahat olduğunu, her şeye rağmen onu affetmek isteyen ama kendini yara bere içinde hapsolmuş beni, çıkmazdayım. Hayatım felç olmuş gibi. Saatler önce kendimden kaçmanın en iyi yol olduğunu anladım. Haftalardır canımın yandığından başlayamadığım Our Universe adlı bebekli diziye başladım. Kendi dünya'mdan uzaklaşmak istedim. Belki başkasının dünyasına bakarsam unuturdum. Kendimi unutmak istedim. O kadar çok istiyorum şu kafayı ve duyguları sıfırlamak.

Denedim ve bunu başaramayacağımı fark edince durdum. Çünkü kaçmak istediğini gittiğin her yere götürüyorsan kaçındığın dışarıda değil içeridedir