Kendinle yüzleşebiliyor musun? Yoksa bundan kaçıyor musun?

Duygularından, inançlarından, kendinden? İçinde bir yerler de saklıyor ve saklanıyor musun?

Neden yüzleşemiyoruz? Kendimizden, duygularımızdan ve hatta korkularımızdan neden kaçıyoruz? Görmek ve ortaya çıkmasını istemediğimiz duyguları biriktirip biriktirip, dip köşe bir yerlere sıkıştırıp, yüzeyde hiç bir şey yokmuşçasına yaşama gayreti neden? Oysa bu gayreti içimizi acıtan, bizi yaralayan, duygularımızı görüp kabul edip, iyileştirmeye versek. Bundan kaçarak ne elde edebiliriz. Nasıl keyif ve huzurla yaşayabiliriz?