Neden hayattan bir ümidim kalmadı?

20 yasindayim üniversite öğrencisiyim kendimi çok umutsuz ve depresif hissediyorum. Bu güne kadar hep yalnizdim beni anlayan bir insan olmadi bir kız arkadaşım dahi olmadı. Çevremdeki herkes sevdiği kişiyi bulmuş yalnız olan sadece benim. Hep icine kapanık soğuk birisiydim. Okulumda 1 yıl boyunca karşılıklı hoslanti duyduğum bir kız oldu ona da duygularımı açamadım. Yetmezmiş gibi o kız başka birisiyle sevgili oldu ve bana karşı tavırları da degisti, neden gelip benimle konusmadin şeklinde sitem ediyordu. Sonuc olarak bir başıma kaldım. Herkes, mesleğini eline al bir sürü fırsatın olur diyor ama o yaşa geldigimde zaten Bircok kisi nisanlanmis veya evlilik yolunda olacak bense her şeye sıfırdan basliyor olacağım. Bu durum ister istemez tüm hayatımı yalnız gecirecegimi düşündürüyor. Bir yandan o kizi unutmaya calisiyorum Bir yandan derslerime odaklanmaya calisiyorum bu saatten sonra baskasina icimin isinacagini da zannetmiyorum. Sizce bu umitsiz ve karamsar ruh halinden kurtulmamin bir yolu var mi?
Güncellemeler
3 ay
Bu arada tıp okuyorum kendimce tipim de düzgün uzun boyluyum spor da yapıyorum ama bir türlü bir kızla kesismedi hayatim
Neden hayattan bir ümidim kalmadı?
Cevapla