Zamanla gerçekten olgunlaşır mı insanlar, yoksa şartlar değişince içindeki gerçek karakter mi ortaya çıkar? Değişim dediğimiz şey gelişim mi, yoksa rol değişimi mi?
Güncellemeler
4 ay
Ya benim bu yorumlara yazacğım sey ile soru guncelleme halim ne olacak rezil oluyorum sürekli 😅😅
Evet değişir. Beynimiz bile değişiyor alışkanlıklar, bakış açısı, sabır eşiği vs. Hepsi deneyimimizle yeninden şekilleniyor. Her insanın yaşadığı olay onu değiştirir. Birinin kaybının ardından eskisi gibi yaşayamaz, bir ayrılıktan sonra eskisi gibi olamaz. Bu tür şeyler insanların içindeki bazı parçaları gerçekten şekillendiriyor. Çok fevri biri yaşadığı şeyler sayesinde sakinleşebiliyor, empati yapmayan biri çektiği acılar yüzünden yumuşuyor, iyi niyetli birisi kötülükler karşısında acımasız olmaya başlıyor. Aslında insanların maskesi de düşüyor çoğu insan zaten kendisi gibi yaşamıyor aileye göre ayrı, insanlara göre ayrı davranıyor maskemiz düşünce değişmiş gibi görünürüz ama özümüz hep içimizde olur. Yani insanlar %50 değişir %50 kendini ortaya çıkarır. Bazı özellikler gerçekten dönüşür bazılarıysa hep içimizdedir şartlar değişince kendini ortaya çıkarır.
Değişir elbette. Olgunlaşır, kendisini törpüler. Bu iyidir. Bazıları ise karakterini gizler yapmacık olur karşısındakine göre davranır bir süre sonradan kendisini belli eder. Aslında bu bir değişim değil de maske düşme olayı diyoruz. Herkes rengini belli eder ama öyle ama böyle.
Katılıyorum. Gerçek değişim içten olur, insan kendini törpüler ve olgunlaşır. Bu zaten olması gereken. Ama rol yapan uzun süre taşıyamaz o maskeyi. Bir yerde gerçek karakter sızar. Bu değişim değil, sadece gecikmiş bir ortaya çıkış.
İki türlü insan vardır. Birisi olgunlaşır bazı özellikleri daha ön plana çıkar kimisi buna değişim der. İkinci ise;çocukluk travmaları ortaya çıktığı için çok iyi rol yaparlar.. Bu rol yapan kişilere sen haksızsın dediğinde travmaya bağlı gerçek karakterleri ortaya çıkar
Katılıyorum. Bazı insanlar gerçekten olgunlaşır; yaşadıkları onları daha bilinçli ve dengeli yapar. Bu değişim değil, gelişimdir. Ama bazıları geçmiş travmalarını bastırıp güçlü bir rol oynar. “Haksızsın” dendiğinde ise o maskeler düşer ve gerçek, yaralı taraf ortaya çıkar. Olgunluk eleştiri karşısında belli olur; rol ise ilk sarsıntıda çözülür.
Pedagojik açıdan bakıldığında, sağlıklı gelişim için çocuğun yalnızca başarısının değil, varlığının da kabul gördüğünü hissetmesi gerekir. Aksi halde mükemmel görünme çabası, ileride kırılgan bir özgüven yapısına dönüşebilir.
İnsan kabullene kabullene pişiyor, o kadar ağır şeyleri kabullenip hayata dönmeye çalıştım ki, sevginin derecesini belirlemeye çalışmak kabullenmekten daha zor bana göre.
Kabullenmek zamanla insanı güçlendiriyor, ama sevgi söz konusu olunca insan hâlâ kırılgan kalıyor. Belki de en zoru, ne kadar seveceğini değil, ne kadar dayanabileceğini bilmek.
İnsan hem değişir hem de maskesi düşer aslında 🐺🎭 Büyüdükçe beyin de, bakış açısı da değişiyor; bu gerçek bir dönüşüm. Ama bazı insanlar önce uyum sağlamak için rol yapıyor, şartlar zorlaşınca içindeki ham hal daha çok ortaya çıkıyor. Yani gelişim, bilinçli seçimle olur; rol değişimi ise konfora göre. Hangisini yaşadığını anlamak için de kriz anlarındaki tepkine bakman yeterli 😉✨
İnsan asla değişmez bunu çok açık söylüyorum insan 7 sinde ne ise 70 inde odur sadece bazen insanları kandırmak için değiştiğini öne sürer ve fırsatını bulduğu anda tekrar aynı şeyleri yapmaya devam eder. İnsan oğlu öyle bir varlıktır ki doğruları değil kendisinin doğru oldugunu düşünüp karakterinden vazgeçer ve bu insanın sonu olur ne yazıkkı
Söylediğin çok net ve sert ama gerçek hayatta buna şahit olan çok insan var. Çoğu zaman değişim diye sunulan şey, sadece şartlara göre takılan bir maskeden ibaret oluyor. Fırsat gelince insan yine özüne dönüyor. İnsan bazen doğruyu savunmaz, “ben haklıyım” duygusunu savunur. İşte o noktada karakterden taviz başlar. Ve evet… insan kendini kandırmaya başladığında aslında kaybetmeye de başlar.
İnsan değişebilir ama bu değişim çoğu zaman kökten bir dönüşüm değil, farkındalıkla gelen bir incelmedir. Zaman ve şartlar baskıyı artırdığında maske düşer, çünkü insan en çok zorlandığında gerçek refleksleriyle ortaya çıkar. Olgunlaşma dediğimiz şey yeni bir karakter edinmekten çok, eskisinin fazlalıklarını törpülemektir. Yani bazen insanlar değişmez; sadece kim olduklarını saklayamaz hâle gelirler.
Kesinlikle katılıyorum. Değişim çoğu zaman yeni birine dönüşmek değil, zaten olanın ortaya çıkmasıdır. Zor zaman maskeyi düşürür; olgunluk ise fazlalıkları törpüler. İnsan bazen değişmez… sadece saklanamaz hâle gelir.
Büyüdükçe bakış açısı, kararlar, hareketlerimiz ve karakterimiz ufak tedek ya da temelli değişebiliyor ama bazı insanlarda sadece eskiden uyum sağlamak için taktıkları sinsi maskelerini çıkarıyor. Yani ikiside
İnsan sadece değişmeyi dener Aslı hiç değişmez özü değişmez bir ağacın kökü hep aynıdır. Kırmızı gül dalını budayıp üstüne sarı gül dalı eklersen sadece görünüm değişir özü değil
Takipci kabul ediyorsan, takipleşelim merak etme KS deki erkek kitlesinden azadeyim ben 😄 sana yazacaktim soruyu guncellemişim ya ben dayı oldum resmen facebooktakiler gibi
Aşk İlişkileri 
Kadın Emeği 
Gündem 
Dünya Kupası 
Güzellik & Bakım 
Alışveriş & Hediyeler 
Kızlar Bir Adım Öne 
Tatil & Seyahat 
Arabalar 
Astroloji & Burçlar 
Eğitim & Kariyer 
Gamer 
Moda & Stil 
Spor 
Evcil Hayvanlar 
Müzik & Etkinlik 
Kültür & Sanat 
Para & Ekonomi 
Magazin 
Diziler & Filmler 
Cilt Bakım 
Kişilik & Karakter 
Saç Bakım 
Çocuk & Ebeveyn 
Yeme & İçme 
İnternet & Teknoloji 
Ev & Yaşam 
Özel Günler & Hijyen 
Cinsel Yaşam 
Aile & Toplum 
Diyet & Beslenme 
Sağlık 
YKS2026 
Diğer 
