Nedir insanın özü? İyi ve kötünün harmonisiydi belkide. Yaşanmışlıkların oluşturduğu ivmeyle iyi ya da kötü bir yöne doğru hareket edebilmesine sebep olur. Ancak bu şekilde bahsedebilirdi bazı söylemlerin, insanın özünün iyiye dayandığından veya mayasının kötü olduğundan. Bu değişir miydi?
Her insan temiz bir fıtratta doğuyor. Aile, çevre ve eğitimin etkisi ile şekilleniyor.. Ama bazı özellikler insanın içinde baskınsa, onlar bir şekilde bir gün ortaya tekrar çıkıyor.. Bazen de yaşadığı acıları insanı ya daha iyi daha olgun, ya da daha kötü yapıyor.. Mühim olan ruhunun karardığını hissedip, vicdanın ışığını yakabilmektir...
Ben küçükken babam hep öz göze görünmez derdi, bende küçük prens kitabından okumuştum hakikat ancak yürekle bilinir. Bir insanı tanıdıktan sonra onunla ilgili yargılara özünde öyle değil aslında deriz peki bu öz nedir tam olarak özü bulanık olan biri düzelir mi? Bence düzelir dediğim gibi biz gri insanlarız değişim olmasa her şeye hep aynı çerçeveyle bakmaz mıydık ama bu potansiyelin insanda bulunması gerekir sonuçta hiçbir balığın uçmasını bekleyemeyiz eğer ama özde yok diye kabullenmek de doğru değildir ne de olsa şu bulanmadan durulmaz.
Katran dan olmaz şeker , ne kadar kaynasa cinsine çeker...
Öz benlik hiç bir zaman değişmez. Bir noktaya eğitilebilir, istenmeyen özellikler bastırılır, yepyeni bir sen yaratmak adına kişisel gelişim tercih edilebilir, binlerce kitap okuyarak hayat hakkında bilgiler edinip, dersler çıkarılabilir. Bir yere kadar düzeltmek mümkündür sonuç olarak.
Gel gelelim yine iş buraya çıkıyor: Aslı pâk olandan kemlik (kötülük) gelmez yoktur buna şek (şüphe) , düşme katırın arkasına onun babası eşek...
İnsanın özü, iyi ve kötünün birleşimidir. Yaşanmışlıklar ivmenin iyi ya da kötü yönde hareket etmesine sebep olur. Bu nedenle kimi insan özünün iyi olmasından bahseder kimisi ise mayasının kötülüğünden. Özü aynı kalır. Yaşadıkça değişir insan, bazen olumlu bazen olumsuz olsada değişimler. Tecrübeleriyle, edindiği bilgileriyle hayatta önüne çıkan problemlerle başederken değişir. Sabrı öğrenir düşünce kalkmayı öğrenir her koşulda umut olduğunu öğrenir. Öğrendikçe değişir insan.
Özünde kimse kötü değildir, herkes günahsız ve içinde bir gram kötülük barındırmadan geliyor dünyaya. Gördükleri ve yaşadıkları karşısında kendine kötülüğü kalkan edenler var sadece.
bence insanın özü değişmez ama zamanla şekillenir. hepimizde hem iyi hem kötü var, mesele hangisini beslediğimiz. yaşanmışlıklar, seçimler, çevre… bunlar yönümüzü belirler ama özümüz hep içimizde bir yerde durur. kimse doğuştan tamamen iyi ya da tamamen kötü değil ✌🏼
Değişime mecbur kalanlar değişir. Ve bu oldukça zorlayıcı bir süreçtir.
Mayası kötü biri cinsiyetinden bağımsız olarak bu durumunu matah bir şey sanacağı için değişime karşı çıkar. Piyasada neden tonla kırk yaş üstü adam/kadın var sanıyorsun? İstisnalar HARİÇ hala kendini ergen zanneden eksik kişilikler… Yaşın değil, biraz da ruhun büyüsün dersin ama yok. Bu tiplerin sonu çok ciddi depresyon oluyor. Gerçi beter olsunlar.
Belki özümüz yaşadıklarının birikimiyle bizde oluşan haldir. Soğukla test olmaya sıcağın kıymetini, yokluk görmeyen varlığın kıymetini bilemez. O zaman tabi ki değişir şartlara göre ya da tamamlanır yol aldıkça. Test edilmeyen her şey soru işareti mantık açısından.
Değişir buna "asimile olmak" denir. Fakat hicbir sekilde değişmemeli. Öz'ün seni sen yapan şeydir. Bu kaybedilirse değişmesine izin verilirse çok daha başka bir kimlik içinde kaybolmuş hissetme olanağı yüksek...
Yaşanılan her şey icimizde de birtakım değişimlere sebep olur Yaşanılan şeyler yaşanması gerektiği, bize bir şey ògretmesi gerektiği için yaşanır ama insan ne alırsa, ne öğrenirse o kadardır.