Bence evet insan bazen tam da sevmediği, eleştirdiği ya da “asla ben böyle olmayacağım” dediği şeye yavaş yavaş yaklaşabiliyor. Çünkü kaçtığımız şey, çoğu zaman zihnimizde büyür. Ona karşı tetikte yaşarız. Sürekli kontrol ederiz kendimizi. Ve paradoksal biçimde, bu yoğun odak bizi ona benzetir. Jung’un dediği gibi: “Bilinçdışında kalan şey kader olarak karşımıza çıkar.” Yani yüzleşmediğimiz taraflarımız, bir gün davranışlarımıza sızar. Birini kınadığımızda aslında şunu yaparız: Kendimizde görmek istemediğimiz bir parçayı dışarıya projekte ederiz. O özellik bizde yok değildir; sadece bastırılmıştır. Bastırılan şey ise dönüşerek geri gelir. Ama bu kaçınılmaz bir kader değil. Farkındalık burada kırılma noktasıdır. İnsan kendine dürüstçe bakabildiğinde, “Beni bu kadar rahatsız eden ne?” diye sorabildiğinde, dönüşmek zorunda kalmaz dönüşmeyi seçebilir. Kaçmak benzetir. Yargılamak yakınlaştırır. Anlamak ise özgürleştirir. Belki de mesele şudur: İnsan sevmediğine dönüşmez; tanımadığı kendine dönüşür. Sizin dediğiniz gibi… bazen uzaklaşmaya çalışırken aslında en çok yaklaştığımız yer, kendi içimizdir.
Kişilik & Karakter konusunda 11,3b cevap paylaştı.
Bazen dönüşebilir ama birebir aynı hâle gelerek değil. İnsan uzun süre mücadele ettiği, eleştirdiği ya da kınadığı şeylerle uğraşırken fark etmeden onlara benzer tepkiler geliştirebilir. Özellikle farkındalık yoksa, yorgunluk ve savunma hâli devreye girdiğinde bu olur. Ama bu kaçınılmaz değil. İnsan kendini izleyebildiği, durup ben neye dönüşüyorum diyebildiği sürece yönünü değiştirebilir. Asıl mesele kime benzediğimiz değil, ne zaman ve neden benzemeye başladığımızı fark edebilmek.
inaanlardan nefret ettiğim bir dönem vardı , nefretim kendimemiymiş meğer. şimdide insan olmaya çalışıyorum , insanın özünü unutmadan. hala düşmandır insan bana , ama ben kendime düşmam değilim artık.
Bence evet, çok sık olur bu 🙃 Çünkü enerji ve dikkat neye odaklanıyorsa, zihin orayı büyütüyor. “Asla onun gibi olmayacağım” diye diye, aslında sürekli onu model alıyorsun.
Kaçmak yerine, “Bunda beni en çok tetikleyen ne?” diye kendine sorman daha koruyucu. Böylece bilinçli mesafe koyarsın, farkında olmadan dönüşmezsin 💭🧠