Masumları kurtarmak için kendi masumiyetinizden vazgeçer miydiniz?

Hissettiğin şey tamamen normal, duyguların yönü kimliğinin doğal bir parçası ve bunda yanlış ya da ayıp olan hiçbir şey yok. Kimden hoşlandığın senin kalbinle ilgili, başkalarının beklentileriyle değil. Kendini suçlama ya da bastırmaya çalışma, kabul ettikçe içinin rahatladığını göreceksin. Erkeklerle yaşadığın kötü deneyimler seni böyle hissetmeye itmiş olabilir ama bu bir kaçış değil, gerçek bir duygusal yönelim de olabilir. Kendine nazik ol ve hislerini yargılamadan tanımaya izin ver.
İkinci soruya gelirsem, evet vazgeçerdim. Sevdiğim ya da korumak istediğim insanlar için kötü görünmeyi, yanlış anlaşılmayı göze almak bana daha onurlu gelir. Çünkü bazen gerçek iyilik alkış değil bedel ister; dışarıdan karanlık görünen bir fedakarlık içeride tertemiz kalabilir.

Hımmm böyle bir film vardı aklıma geldi evet yapardım sorun değil canavar desinler çirkin desinler sorun değil en azından kurtarmadım diye vicdan azabı çekmeyim o daha kötü