Özlemek sessiz bir şeymiş; kimse duymuyor ama insanın içini baştan sona inletiyor.Gece olunca daha çok anlıyorum,gitmeyenler değil,akıldan çıkmayanlar yoruyor insanı❤️❤️iyiakşamlar💫
Ayrılık yüreğimi uyuşturuyor karıncalandırıyor nicedir. Beynimi uyuşturuyor özlemin Çok sık birlikte olmasak bile Benimle olduğunu bilmenin Bunca zamandır içimi ısıttığını Yeni yeni anlıyorum..
Yokluğun, Hatırladıkça yüreğime saplanan bir sızı olmaktan çıkıp Mütemediyen bir boşluğa Sabahları seni okşayarak başlamaları Akşamları her işi bir kenara koyup Seninle başbaşa konuşmaları özlüyorum; Oynaşmalarımızı, Yürüyüşlerimizi, Sevimli haşarılığını, Çocuksu küskünlüğünü..
Nasıl da serttin başkalarına karşı Beni savunurken; Ve ne kadar yumuşak Bir çift kısık gözle kendini Ellerimin okşayışına bırakırken Gitmeni asla istemediğim halde Buna mecbur olduğunu görmek Ve sana bunları söylemeden ”Git artık” demek ”Beni ne kadar çabuk unutursan, o kadar çabuk kavuşacaksın mutluluğa” Demek sana, ne de zor
Seni görmemek ve belki yıllar sonra karşılaştığımızda Bana bir yabancı gibi bakmanı istemek senden.. Yeni bir sevdayı yasakladığım kalbime söz geçirmek..
Eski, kaygısız kendimin eksikliğini hissediyorum. Sabah uyandığında sadece oynayacağı oyunu düşünen, gelecek kaygısı taşımayan, insanlara şüpheyle yaklaşmayan halimi özlüyorum.
O kadar tanıdık geldi ki anlattığın… Özlemek gerçekten içten içe ses yapan ama dışarıya susan bir şey 💔 Gece olunca herkes susunca, o eksiklik daha çok konuşuyor insanın içinde. Benim de aklıma düşünceyle bile yorulduğum biri var hâlâ. Zaman biraz köreltiyor ama tamamen silmiyor. Çayını, kahveni alıp o duyguyu sakince yaşa; bastırmaya çalışma ☕✨
İnsan hayatında hala olan birini özler mi? Çok özlüyorum onun bana aşık hallerini beni sarıp sarmalamasını bütün duygularımı düşünmesini çok özlüyorum hala hayatımda ama çok değişti
0
0 Yorumla
Gizli Üye
(18-24)
5 ay
Yok hayır o kadar değer versem onu terk etmem zaten peşinden koşardım