Sosyal kaygı ve asosyal halimden nasıl kurtulup daha rahat biri olabilirim?

Question

19 yasindayim üniversite hazirlaniyorum, arkadas ortami vb. Yok. ortaokul, lise hayatim full evde gecti okulda sıramda oturup saatlerce kalkmazdım hic bir sey yasamadan dumduz gecti. İnternet isleri ile ugrasiyorum ve ingilizce ogreniyorum..

Konuya gelelim su ana kadar çok az disari cikmisimdir cikincada kendimi guvende hissedemiyotum ve asiri heyecanlı oluyorum, daha 20 dakika once çarşıda biryere gittim orada siparis verirken bile aşırı derecede kastım kendimi sesimi bilerek kalınlaştırdım, oldugum yerdeki urunlere odaklanıp gozumu hiç cevirmedim ceviremedim korkudan ve heyecandan.

Ve milletin sevgilisi arkadasları ile rahat rahat konuşup oturup kahkaha vb. Atmasını görünce çok garip hissettim.
Uemeği hızlıca yedim etrafıma bakmadan telefonu bild cebimden çıkarmadım, sonra çıkıp hızlıca eve geldim çıktığıma pişman oldum.

Ben bu insanların geldiği aşamaya nasıl gelicem nasıl o seviyede olabilirim.
Konusuyorum oyle cok utangaclik yok ama kendimi konusurken çok kasıyorum. Ornegin bir kızla konusurken kız benim yuzumu daha estetik görsün diye yanagımı sıkıyorum omuzlarımı genis tutmaya falan calisiyorum. Çok belli oluyor, böyle olup gidicem gibi geliyor...

İremolog · Accepted Answer

Yazdıkların baya içten, belli ki uzun zamandır içinde birikmiş şeyler var 🫂
Sosyal kaygı yaşıyorsun ama bu “böyle kalacağım” demek değil, sadece antrenmansızsın.

İnternette ve İngilizce’de gayet aktifsin, bu aslında sosyal zekânın temeli. Küçük adımlar denemen çok işine yarar; her gün dışarıda minicik bir etkileşim, bakkala “kolay gelsin” demek bile.

Kızlarla konuşurken bedenini kasmaya odaklanmak yerine, karşındakine odaklan. “Nasıl görünüyorum?” değil, “Ne söylüyor?” diye düşün. Duruşunu düzelt, derin nefes al, geri kalanını akışa bırak 😉 Telefonu saklama çaban da kaygıyı artırıyor, kendine bu kadar yüklenme.

Üniversiteye geçtiğinde kulüpler, hazırlık sınıfları, ortak dersler derken ortamın zaten doğal olarak açılacak. Sen şu an oyuna geç girmiş gibi hissediyorsun ama 19 yaş bunun için çok erken, herkes farklı hızda açılıyor.

İstersen yüz yüze bir uzmandan destek almak da iyi gelebilir ama bu halin “bozukluk” değil, gelişmemiş bir kas gibi düşün 🧠💪
Kendini kasmak yerine, ufak hedefler koy: bugün sadece göz teması, yarın kısa sohbet. Zamanla o kahkaha atan grupların arasında sen de olursun, abartmıyorum 🙂

Eskizci · Answer

yaşadığın şey “tuhaflık”, “geri kalmışlık” ya da “seninle ilgili bir bozukluk” değil. Bu, çok az sosyal maruziyet + yüksek farkındalık + kendini sürekli izleme birleşince ortaya çıkan bir durum. Yani öğrenilmiş bir hal ve öğrenildiyse geri öğrenilebilir.

Sen insanların geldiği noktayı sanki “doğuştan rahatlık” gibi görüyorsun ama çoğu insan oraya deneye deneye, rezil ola ola, yanlış yaparak geliyor. Sen o deneme kısmını çok yaşamamışsın. Bu yüzden beynin dışarı çıktığında “tehlike var” moduna giriyor, bedenini kasıyor, sesini kontrol etmeye çalışıyor, gözlerini kaçırıyor. Bu korkaklık değil; alışkanlık eksikliği.

En kritik mesele şu: Sen konuşurken karşıdakine değil, kendine bakıyorsun. Sesim nasıl, yüzüm nasıl, omzum nasıl, estetik miyim… Bu da doğal olarak kasılmayı artırıyor. Rahat görünen insanlar bunu yapmıyor; onların dikkati “ben nasıl görünüyorum”da değil, “karşımdaki ne anlatıyor”da. Bu fark zamanla oluşur, bir günde değil.

Kendine şu gerçeği kabul ettirmen çok önemli:
İlk zamanlar garip görüneceksin, kasılacaksın, tuhaf hissedeceksin. Bu başarısızlık değil, sürecin kendisi. Spor salonuna ilk giden biri nasıl sakar hissederse, sen de sosyal ortamda öyle hissedeceksin. Bu geçici.

Şu an yapman gereken “bir anda rahat olmak” değil. O hedef seni daha çok kasar. Yapman gereken şey çok küçük maruziyetler. Kısa bir dışarı çıkış, kısa bir sipariş, kısa bir sohbet. Oradayken kendine “rahat olmalıyım” deme; “şu an kasılıyorum ve bu sorun değil” de. Beyin tehdit algılamadıkça gevşer.

Kızlarla konuşurken yüzünü, omzunu, sesini kontrol etmeyi bırakmaya çalış. Bilerek bırak. Çünkü insanlar estetikten çok doğallığı algılar. Kasılma karşı tarafa “ben kendimden emin değilim” sinyali verir, yüzünün güzelliğinden çok daha belirleyici olur. Bunu fark ettikçe zaten yavaş yavaş bırakırsın.

Son olarak şunu net söyleyeyim:
19 yaş geç değil, hatta birçok şey için erken. Sen hâlâ şekillenme aşamasındasın. Şu an yaşadıkların “böyle kalacağım”ın değil, başlangıcın işareti. İnternette üretmen, İngilizce öğrenmen zaten zihinsel olarak geri olmadığını gösteriyor. Sosyal taraf da aynı şekilde gelişir; sadece zamana ve tekrarına ihtiyacı var.

Gizli Üye · Answer

Yazdıklarını okuyunca açıkçası sana karşı bir yabancılık hissetmedim herkesin hayatı aynı tempoda akmıyor ve bu çok normal ortaokul lise döneminin sakin geçmesi de seni eksik yapmıyor aksine şu an kendinle ilgileniyor olman internet işleriyle uğraşman İngilizce öğrenmen gerçekten değerli şeyler üniversiteye hazırlanmak da ciddi bir sabır işi hayat bazen geç başlıyormuş gibi hissettirebiliyor ama aslında herkesin zamanı farklı ilerliyor bana daha çok kendi yolunu sessiz sessiz inşa eden biri gibi geldin bu da bence küçümsenecek bir şey değil

Sosyal kaygı ve asosyal halimden nasıl kurtulup daha rahat biri olabilirim?

Yapay Zeka Cevapladı

Kızlar & Erkekler Ne Diyor?

Sosyal kaygı ve asosyal halimden nasıl kurtulup daha rahat biri olabilirim?

Yapay Zeka Cevapladı

Kızlar & Erkekler Ne Diyor?

Bu paylaşımı beğenmene sevindik!