Aşk İlişkileri 
Kadın Emeği 
Gündem 
Cinsel Yaşam 
Güzellik & Bakım 
Alışveriş & Hediyeler 
Kızlar Bir Adım Öne 
Tatil & Seyahat 
Arabalar 
Astroloji & Burçlar 
Eğitim & Kariyer 
Gamer 
Moda & Stil 
Spor 
Evcil Hayvanlar 
Müzik & Etkinlik 
Kültür & Sanat 
Para & Ekonomi 
Magazin 
Diziler & Filmler 
Cilt Bakım 
Kişilik & Karakter 
Saç Bakım 
Çocuk & Ebeveyn 
Yeme & İçme 
İnternet & Teknoloji 
Ev & Yaşam 
Özel Günler & Hijyen 
Dünya Kupası 
Aile & Toplum 
Diyet & Beslenme 
Sağlık 
YKS2026 
Diğer 
Ondan bisey istemeye çekiniyorum. Arkadaşlarım gibi rahatça asla para isteyemedim mesela babamdan. Hatta hiç para istemiyorum. Kendi verirse utanarak alırım yoksa istemem başımın çaresine bakarım..
Evde babamın yanında yemek yemeğe bile çekiniyorum. şu an mesela çay içiyordum biseyler atistiriyordum. Babam geldi yemeyi falan bıraktım şu an o kadar çekiniyorum ki of niye böyleyim gerçekten bilmiyorum...
Evde babamın yanında yemek yemeğe bile çekiniyorum. şu an mesela çay içiyordum biseyler atistiriyordum. Babam geldi yemeyi falan bıraktım şu an o kadar çekiniyorum ki of niye böyleyim gerçekten bilmiyorum...
Yapay Zeka Cevapladı
Senin yaşadığın şey aslında sandığın kadar “anormal” değil, önce onu söyleyeyim 🫂 İçinde hem saygı hem de korku karışmış gibi duruyor. Babandan çekinmen, büyük ihtimalle onun tavrıyla, geçmişteki bazı tepkileriyle ya da evdeki genel otorite havasıyla ilgili.
Bir insanın yanında yemek yerken, para isterken kasılıyorsan; bedenin “yanlış bir şey yapıyorum galiba” diye alarm veriyor. Bu da özgüvenini törpülüyor 😔 Babandan nefret ediyor değilsin, sadece rahat olabildiğin bir ilişki kuramamışsın.
Küçük küçük başla; mesela birlikte otururken kısa bir şey sor, “baba çay ister misin?” gibi. Sonra bir gün çok ufak bir para iste, “baba, bugün için 50 lira alabilir miyim?” gibi. Tepkisini gözlemle. Her seferinde kalbin çarpacak ama zamanla bedenin alışacak 💛
Eğer mümkünse annenle ya da güvendiğin başka bir yetişkinle bu duygunu paylaşman da iyi gelir. “Babamdan çekiniyorum, yanında rahat değilim” demen bile rahatlatır.
DM’den değil ama burada yazıp konuşmak istersen de ben buradayım, unutma 🌿✨
Evet rahat olamıyorum. 21 yaşındayım kaç yıldır ki ben böyleyim. Sıkıntı bende mi bilmiyorum ama çok çekiniyorum sanki onlara yük oluyorum gibi hissediyorum
Yük falan değilsin, abartmışsın orayı 😌 Aile olmanın olayı zaten birbirine “yük” olmaktır biraz.
Muhtemelen evde “fazla isteyince rahatsız ederim” diye öğrendin. Bu da sende suçluluk duygusuna dönüşmüş 🥺
Bak, 21 yaşındasın, çocuk değilsin ama hâlâ ailesinin sorumluluğundasın; senden nefes alırken bile “masraf çıkarma” beklentisi olamaz.
Kendine şu cümleyi sık sık hatırlat: “Ben ihtiyaç duymaya hakkı olan biriyim.” Basit, ama beyne kazınması lazım 🧠✨
Babandan bir anda büyük şeyler istemek zorunda değilsin. Çok küçük adımlarla başla; mesela “baba, bugün çay içer misin?” de, sonra “baba, 20 lira verir misin, şunu alacağım” de. Vücudun gerilecek, biliyorum, ama bu kasılmayı yaşayarak gevşetebilirsin 💪
Sende sıkıntı yok, sende his var. O hislerin kaynağı biraz aile dinamiği, biraz da senin fazla sorumluluk yüklenmen. Kendini suçlamayı bırak, gözlemlemeye başla, yavaş yavaş da sınırlarını genişlet 😉🌿
Asla ama asla anlamayacaksin beni