Uzun zamandır çok çaresiz hissediyorum ne yapmalıyım?

Bence insan kendini çok çaresiz hissettiğinde önce olduğu gibi kabul etmesi gerekiyor. Ben şöyle düşünüyorum bazen hayat insana üst üste yük bindiriyor ve insan nefes alacak yer bulamıyor gibi oluyor. Böyle anlarda ben Allah’a sığınırım, çünkü insanın aklı bir yere kadar dayanıyor ama kalbi bazen daha derin bir sığınağa ihtiyaç duyuyor. Dua etmek, içini dökmek, birinin seni gören ve duyan bir kudret olduğunu hissetmek gerçekten hafifletiyor.

Bir de şöyle bakıyorum, her ne kadar kendi derdim bana çok büyük gelse de benden daha zor durumda olan insanların varlığını düşünmek hem şükür duygumu tazeliyor hem de güç veriyor. Bu, derdimi küçümsemek değil; sadece kendimi tamamen karanlığa teslim etmemek için bir ışık yakmak gibi geliyor. İnsanı toparlıyor çaresizlik geçici bir duygu, ama içindeki dayanma gücü kalıcı. Biraz sabır, biraz teslimiyet, biraz da perspektif insanı yavaş yavaş o karanlıktan çıkarıyor. Bu yüzden kendine kızmadan, sıkıntını da küçümsemeden, adım adım toparlanmak en doğrusu gibi geliyor bana.