Erkekler ağlamaz derler

Çok ağladım. Hatırladığım birkaçını sırayla yazayım. Sen de bir erkek nelere ağlar anla:

1. Annem ilkokul öğretmeniydi ve mahalledeki diğer annelerden farklı olarak dopyesle okula giderdi ve başı açıktı. Mahallenin çocukları, "Senin annen, oros.." dediklerinde üstlerine atladığımda ağlıyordum.

2. İlkokulda sınıfın en terbiyeli ve çalışkan öğrencisiydim. Herkes beni severdi. Okulun en azılısı, her çocuğun korktuğu ve nefret ettiği çift dikiş giden bir çocuk beni tartaklamaya kalktığında kendimi savunmak için O'nu ittim ve yere düşerken suratını sıraya çarptı. Burnu kanıyordu. Öğretmen sınıfa geldiğinde, bütün çocuklar parmaklarıyla birbirleriyle yarışırcasına, çok istekli ve hevesli bir şekilde beni işaret ederek: "Öğretmenim Freshwater, Ahmet'i dövdü." dediklerinde öğretmen de: "Freshwater, sana yakışıyor mu? Neden terbiyesizlik yaptın?" diye gözlerini pörtleterek bana bağırdığında. Orada, insanların iğrençliğini ilk farkedişimin şaşkınlığı ve hayalkırıklığıyla haykırarak herkese isyan ederken ağlıyordum.

3. Üniversitedeyken (hayatı sorguladığım, "ben kimim?" diye sorduğum yıllarda) takıldığım bir dini cemaate gittiğim birgün, cemaat üyeleri (tahmin edersiniz) çocuğunu cemaatten koparmaya gelen bir aileye, abilerini ve kendilerini korumak için beni cemaat evinin abisi ve çocuklarını kandırdıklarını düşündükleri kişi olarak tanıttıklarında (tam tersine almaya geldikleri çocuk beni oraya götüren ve sekiz yıldır cemaaatte olan biriydi) hiç sesimi çıkarmayarak sadece gerçek abi denilen kişiye, yalanı düzeltmeyen ve beni o cemaate bulaştıran çocuğa ve diğerlerinin suratlarına iftira, yalan ve bencilliklerinden dolayı iğrenerek bakarken ağlıyordum.

4. Lisedeki kankamda benim gibi İstanbul'da bir üniversiteyi kazanınca, maddi durumu iyi olmadığı için çok az bir katkıyla kiraladığım evde benim yanımda kalabileceğini söylemiştim. Aylar sonra, bir sabah uyandığımızda bütün evi su bastığını gördük. Bir finalin öncesiydi. Kankam, sadece bir halıyı balkona çıkarmama yardım etti ve "Freshwater, bugün arkadaşla buluşmam lazım. Ben, gidiyorum. Heryer ıslak zaten. Akşamda onda kalırım bugün" diyerek (iyiliğim aklına bile gelmeden, hepsini unutarak) gittikten sonra evde hayalkırıklığımdan ve sinirimden ağlıyordum.

5. Evleneceğim kız, sadece ve sadece anneannesi rüyasında (istiharede) evliliğimizi hayırlı görmediği için evlenemeyeceğimizi bana telefonda ağlayarak söyledikten sonra telefonu kapattığımda ağlıyordum.

6. Babamla birgün tartıştığımızda "Baba! bana birgün çocukluğumda ve gençliğimde sevgini göstermedin. Bana hayatı öğretmedin. Kucağına alıp, öpmedin. Yolda elimden tutarak yürümedin. Oğlum nasılsın diye sormadın" diye 30 yıldır içimde biriktirdiklerimi döktüğümde babamı ilk kez ağlarken görmüştüm ve dayanamayıp babama 30 yıl sonra ilk kez sarıldığımda ağlıyordum.

Erkekler de ağlar. Hem de çok derinden. Beni ağlatan insanların taş kalpliliği.

ben zamanında çok ağladım çünkü ben yetimhanede büyüdüm orda çalışan insanlar beni nerdeyse her gün dövüyorlardı bense avazım çıktığı kadar bağırarak yardım istiyordum ama kimse yardıma gelmezdi.benim kaç gece kendi kanım ve gözyaşımın içinde uyuduğumu ben hatırlamıyorum şimdi büyüdüm o yetim hanede yaşadığım olaylar benim çok soğuk kannlı biri olmamı sağladı.ve bu soğukkanlılık sayesinde birdaha ağlamam ben