İnsan neden kınadığını yaşamadan ölmez?

Bundan birkaç yıl önce elime erkek eli değmezdi, o kadar namus timsali biriydim, hayatıma giren ilk erkek son erkek olacak düşüncesinde biriydim.. Bende herkes gibi yalnızlıktan sıkılıp hayatıma birini aldım çok sevdim ama beni terkedip görücü usulü biriyle evlendi, dört yıl boyunca hayatıma kimseyi almadim sonra biriyle tanıştık tam kalbim ısınmışken oda hiç sebep yokken konuşmayı kesti oda başkasıyla evlendi, sonra üçüncü bir kişiyle tanıştım maalesef oda madde bağımlısı çıktı ben onu terketmek zorunda kaldım.. madde bağımlısı olan kişiden ayrıldıktan sonra niyeti ciddi biri karşıma çıktı güya ben öyle sanıyordum, çok profesyonel ce beni kandırdı bir yıl boyunca evli olduğunu anlayamadım ben bunu diğerleri gibi değil çok çok içten sevmiş güvenmiş tim.. neyse ki evli olduğunu öğrendiğim de onu her yerden engelledim çok acı çektim ama o peşimi bırakmadı her defasında beni manupule etmeyi başardı ve tuzağına düşürdü, dört yılın sonunda onunla yüzeysel yakınlaşma yaşamaya başladık ve bu kişi hala hayatımda.. çok yanlış çok iğrenç bir ilişki durumu olduğunu biliyorum ama bir türlü hayatımdan çıkaramıyorum.. size anlatmak istediğim aslında bunları şu an da yapan benim ama ben yıllarca başka kızları kınadım, evlililerle olan kızları hep aşağıladim. Hatta sevgilisi olan kızlara bile afedersiniz k.. sarlik yapıyorlar diyordum.. kinadigim herseyi yaptım yaşadım çok pişmanım çok mahcubum.. sizce neden insan kinadigini yaşamadan ölmüyor bu ilahi bir adalet mi?