Geçmişte bıraktıklarınla mı savaşıyorsun, yoksa gelecekte yaşayacaklarınla mı?

İnsanın içinde her zaman iki yön çatışır: geçmişin izleri ve geleceğin belirsizliği.
Geçmiş dediğimiz şey bazen bir anı, bazen bir hata, bazen de bir cümlede gizli kalmış pişmanlıktır. "Keşke"lerle doludur, dönüp dönüp aynı yerleri düşünürsün. Yapamadıkların, söylediğin ya da söyleyemediğin şeyler hep aklında kalır. Ne kadar zaman geçse de, bazı duygular kolayca silinmez. Geçmiş seni geriye çeker, durduğun yerde tutar, ilerlemene engel olur. Diğer tarafta ise gelecek vardır. Belirsizdir, bilinmezdir. Ne olacağını, ne yaşayacağını kestiremezsin. Bu da ister istemez kaygı yaratır. “Ya başaramazsam?”, “Ya olmazsa?”, “Ya yalnız kalırsam?” gibi sorular gece sessizliğinde kafanda dolaşmaya başlar. Gelecek seni ileriye iter, sürekli bir şey yapmaya zorlarken aynı zamanda korkutur. Adım atmak kolay değildir çünkü attığın adımın nereye varacağını bilmezsin. İşte bu yüzden insan hem geçmişin yüküyle hem geleceğin kaygısıyla aynı anda savaşır. Biri sırtında ağırlık yapar, diğeri önünü kapatır. Ve bu yük bazen insanı yorar, bitkin düşürür.