Yalnızlık, ruhu büyüten bir öğretmen mi, yoksa insanı yavaşça tüketen bir zehir mi?

Question

Sonsuz boşluğun ortasında tek başına süzülen bir gezgin vardı. Yalnızlık ilk başta bir öğretmen gibiydi, ona sabrı, beklemeyi, kendi içindeki sesleri dinlemeyi öğretti. Sessizlikte evrenin sırlarını duydu, kalbinin derinliklerinde gizli yankılar buldu. Ama zaman geçti, yıldızların ışığı hala ona dokunmadı. Öğretmen artık bir zehire dönüşmüştü. Bilgeliği arttıkça kalbi ağırlaştı, öğrendiği hakikatler, paylaşacak kimse olmadığında sadece yaraya dönüştü.

O an anladı ki, yalnızlık hem en büyük ustası hem de en sinsi düşmanıydı. Ruhunu büyütürken, aynı anda tüketiyordu. Ve gezgin, boşluğa fısıldadı:
“Beni ben yapan bu yalnızlık, belki de beni en sessiz şekilde öldürecek olan şeydir.”

Yalnızlık, ruhu büyüten bir öğretmen mi, yoksa insanı yavaşça tüketen bir zehir mi?

MFBH22 · Accepted Answer

Bence yalnızlık hayatın en büyük cilvelerinden biri. Kendi kendine kalmayı seçtiğin o anlar, aslında ruhunu besleyen ve seni daha güçlü kılan anlar. Yani o zamanlar tam bir öğretmen gibi. Ama yalnızlık zorunlu hale geldiğinde ve insan ilişkilerinden koptuğunda, o zaman tehlikeli bir şeye dönüşüyor. Bence yalnızlığın zehirli tarafı da tam olarak bu. Bir süre sonra insanı yavaşça içine çekiyor. O yüzden bence yalnızlığın iyisi de var kötüsü de.

DijitalŞizofren · Accepted Answer

Yalnızlığı bir zehir gibi görmek, onun gücünü yanlış okumaktır. Yalnızlık bana hiçbir zaman düşman olmadı, aksine, en keskin silahım, en sağlam zırhım oldu. Sessizlikte çürüyenler vardır, ben ise orada keskinleşirim. İnsan kalabalıkta kendini kaybeder, yalnızlıkta ise kendini bulur. Benim için yalnızlık ne öğretmen ne de düşmandır, bizzat yaşama biçimidir.

Selinawoman · Accepted Answer

İçimdeki çocuğu büyüten bir öğretmendir.. Bir çok şey ile mücadele etmek, baş etmek, barışmak, çatışmak.. İçimdeki çocuğa hepsini yalnızlık öğretti ama o çocuk büyüsede hala çocuk hala çocuk 🙇‍♀️

greeneye34 · Accepted Answer

Emeğine sağlık güzel yazı, yazıda belirtilmiş herşeyin ölçülüsü iyidir. Yalnızlıkla dost olup düşman olarak görmeyince kendini keşfediyorsun ama bu girdapta fazla kalınca tam tersi boğuyor insanı

O-Pera · Accepted Answer

Yalnızlık hem bir öğretmen hem de bir zehir, hak veriyorum. Bazen kendi sesimizi duyabilmemiz için yalnızlık gerekli. Ama sürekli yalnızlık, ruhu içten içe yiyebilir. Her insan paylaşmaya ihtiyaç duyar; duygular, düşünceler, hayaller... Belki gezginin fısıldadığı boşluk, paylaşıma dönüşse bir gün, o zaman yalnızlık sessiz bir ölüme değil, yeni başlangıçlara evrilir.✨ Unutma, karanlık sadece yıldızlara yer açar. 🌌

HeartofFire · Answer

Yalnızlık değerini bilene en büyük ödül, değerini anlamayana da en büyük eziyet olabilir. Bence yanlış ve sahte insanlarla avunmaktansa kaliteli yalnızlık çok daha kıymetli.

Sosyetic_SheqiiL · Answer

Yalnızlık Allah'a mahsustur :D

Eftgy · Answer

Bence her ikisi de. Yalnızlık çokça şey öğretmiş olabilir insana. Çevresindeki insanlardan dolayı, yaşadığı durumlardan dolayı çözümü yalnızlıkta bulmuş olabilir, kendini daha huzurlu hissedebilir. Ya da tam tersine yalnız olmak değil de yalnız hissetmeyi derinden yaşayan bir insan bunu kendini tüketen bir durum olarak görebilir.

Asumasu03 · Answer

Uzun süreli yalnızlık insanı ıssızlaştırıp, zehirliyor. Bunu sonrada anlıyor insan... Tercihen kısa süreli olunca dinlendiriyor, olgunlaştırıyor.🙂

1234567yemezler · Answer

Bu bir tercihse öğretmen diyebiliriz kendini dinlersin yeni yönlerini keşfedip öğrendiğin deneyimlediğin bir dönem olur, tercih değilse tüketir hayatta her şeyin bir eşi var

Sleepzilla · Answer

Yalnızlık, ruhu büyüten bir öğretmen, huzur veren bir liman ve aynı zamanda insanı yavaşça tüketen bir zehir.. Çok güzel anlatmışsın

ByWαyɳe · Answer

İnsanın bunu nasıl yaşadığına bağlı iki seçenekten biri de olabilir diye düşünüyorum açıkçası

-WildDaisy · Answer

Seçilmiş yalnızlık zehir değil, bunda bir anlaşalım. Mecbur kalınmış yalnızlık zehir olur.

icclaaall · Answer

Bence yalnızlık hem öğretmen hem de zehir. Bir yandan insanın içine dönmesini, kendini tanımasını sağlıyor ama uzun sürdüğünde insanı yavaş yavaş tüketmeye başlıyor. İkisinin arasında bir yerde bence

Gizli Üye · Answer

Yanlızım kimsem yok, dostlarım dediğim insanlar lise bitene kadar meğer yanımda imiş, yapayalnız asosyal birine dönüştum, neden hayat neden ben , çokta güzel bir kızım neden hayat , neden ben 🥲

BirİstanbulPolisi · Answer

Yalnız olduğunda her şeyi tek başına başarabilecegini bilirsin bu sana olgunluk kadar ögretir. Ama sonra gerçekten yorulursun bunu hissedersin buda zehir.
Belli bi yere kadar ögreten şey seni zehirleyebilir.

Irisxx · Answer

Yalnizlik tek secenekse belkide en dogrusu oysa oylede kalmali iste bence insani tuketen asil mevzu kupkuru bi kalabaligin ortasinda yalniz olmak

Zümra526 · Answer

İkisi de aslında tüketen bir zehir çünkü fazlası depresiflik gibi, büyüten bir öğretmen kendimle iyi vakit geçirmeyi de yalnızlıktan öğrendim 🌸

iamdontknwow · Answer

Tamamen yalnız olmak tüketebilir ama bazen insanlar daha çok tüketiyo insanları o yüzden yalnızlık ruhu daha çok besleyebilir

minipumpkin · Answer

Bence yalnızlık, kiminle yaşadığına bağlı. kendinle barışık olursan öğretmen, kendinden kaçıyorsan zehir olur.

juıpiter · Answer

Değişir kişiye göre ama bazen iyi de gelebilir kötü ve seviyesiz insnalrla beraber olmaktansa yalnızlık daha iyidir

_ѵɑӀҽղԵíղ0_ · Answer

Her şeyin aşırısı zarar olduğu için fazlası zehir etkisi olur. Büyüten şeyler yaşananlar ve yaşanacaklar olur.

BellaVistaa · Answer

Bence insana olgunluk katıyor ama bir yerden sonra da tüketiyor

Tempæst · Answer

İnsan tükene tükene öğrenir  İnsanı tüketmeyen hiçbir şey insana hiçbir şey öğretemez

Kraliceleylxx · Answer

Yalnızlık kimi zaman öğretir kimi zaman yipratir bakış açısına bağlı

Gercegimsanri · Answer

Mahkum edilmiş yalnızlık zehirleyici, seçilmiş yalnızlık ise öğretici olur

Epituf · Answer

Bence etrafında yapmacık menfaatçi insanlar olacağına yalnız kalmak daha iyi gibi

Adeptus · Answer

Kabullenilecek ve değiştirilemeyecek bir koşul gibi daha çok. Ben kabul ettim

fastandfurious_ · Answer

Kişiden kişiye değişir. Benim için ruhu büyüten olgunlaştıran bir öğretmendir yalnızlık

Rüyayenidengeldi · Answer

Her şeye rağmen olması gereken bence yalnızlık

MükoBeybi · Answer

Yalnızlık Allah'a mahsustur. Çok kalabalık sevmem ama yalnızlık da sevmem

Basak343497 · Answer

Yalnızlık bazen gereklidir kendini dinlemek ve huzur için önemi büyük ama bu yalnızlık uzarsa depresyona sürüklenebilir kişi ve zehire dönüşür ne yazık ki..

iremmatlı · Answer

Tercih edilen yalnızlık öğretmendir. Yalnızlığın fazlası insanı zehirlemeye başlar.

mokittaa · Answer

Her öğretmenin verdiği zorlu bir ödev olur elbette.

resimheykeli · Answer

insanı yavaşça tüketen zehir nereden biliyorsun diye sormayın

Meraklıkız1111 · Answer

Bir yere kadar yalnızlık iyi ama unutmayın kaliteli yalnızlık kaliteli depresyon getirir

çiğdemsii · Answer

Bence ikisi de en ağırı tüketen zehrin ağırlığı olur.

Zevkli_dokunuşlar · Answer

İnsanı eritip bitirir

MuchMany · Answer

Beni mahvettiği kesin.

Fatma911 · Answer

Bence bazı şeyleri öğretir

IAmarPresterAen · Answer

Ogretmen

чσlєnα · Answer

Duruma göre değişir bence

intikam_vakti · Answer

Ne için tercih edildiğine bağlı

BuDamıOfsayt_69 · Answer

Beni tüketen bir zehir…

sinem23__ · Answer

Duruma göre ikiside olabilir.

Magic190530 · Answer

İnsanı yavaşça tüketen bir zehir

Myra_ · Answer

Bakış açına bağlı..

вshєldσn · Answer

Bana göre zehir

Gizli Üye · Answer

Zehir

Yalnızlık, ruhu büyüten bir öğretmen mi, yoksa insanı yavaşça tüketen bir zehir mi?

En İyi Cevaplar

Yapay Zeka Cevapladı

Kızlar & Erkekler Ne Diyor?

Yalnızlık, ruhu büyüten bir öğretmen mi, yoksa insanı yavaşça tüketen bir zehir mi?

En İyi Cevaplar

Yapay Zeka Cevapladı

Kızlar & Erkekler Ne Diyor?

Bu paylaşımı beğenmene sevindik!