Yalnızlık gerçekten insanı olgunlaştırır mı, yoksa yıpratır mı?

Beni yıpratıyor her geçen gün çok yıpratıyor insan hem duygusal hem bedenen karşı cinse ihtiyaç duyuyor ve karşı cins tarafından beni 30 yıldır tercih edilmemesi beğenilmemesi hoşlanılmaması sevmemesi kadar ağır bir şey yok mesela diyorsun ben erkek değilmiyim neden her şey dış görünüş ki flört etmeye bile beni uygun görmüyorlar fiziksel tanıştırılıyorum güler yüzle gidiyorum ağlayarak dönüyorum böyle hayat mı olur en çirkinininden çirkinine kadar hep red yiyorum bir insan karaktere hiç mi bakmaz neden bu kadar seçicisiniz kızlar tipe bakmıyor karaktere bakıyormuş en büyük yalan dış görünüşe çok bakıyorlar

Beni çok yıprattı artık dışarı bile çıkamaz oldum beceriksiz çirkin birinin tekiyim

Yalnız kaldığında veya yaşadığında neler yaptığın ve yapamadığınla ilgilidir.
Yalnız kaldığında kendini dinleyebiliyorsan , kendine samimi olabiliyorsan sorun yok.
Doğru yoldasın.
Fakat bunun tam tersi ile ilgiliysen işte o zaman hayattaki ömrün her geçen gün kısalır.

selam :) sanırım bir yerden sonra alışkanlık bagımlılık gibi ki iyi bir son değil .. ve sonrası içe kapanma ardından koca bir boşluk :( sonrası yok kaca dünyada kaybolmak gibi.. pişmanlık :(