Sevdiğim insan için hayat duzenimi değiştirdim. Çocuk büyümeden bir şeyler deneyelim iş oturmuş olsun dedik. Şehir değişikliği yapıp başkasına çalışma düzeninden kendine çalışır hale geldi. Eskinisinde bedensel güçle çalışıp birde vardiya sistemi gelmişti. Ne üretim artıyordu ne de calisanlar memnundu. Bırak gidelim dedim. Şimdi kendi işinde çalışıyor ve istediği işi yapıyor. Para kısmını kendi seçiyor yapılacak işe göre fiyat belirliyor. Ama iş yerinde cakisirken bunun belki de 10kat calisiyirdu birde fesat iş arkadaşları karısı ona bakıyor nasıl geçiniyor bunlar diye laf ediyorlardı. Ben çalışmıyorum. Ev kira ve bebeğimiz var. Şimdi Adem'in karısı onu burdan aldi götürdü diyorlar biliyorum. Riske girdik. Bu yıl geçen yıl olmadığı kadar iş var. Yine şehrimize döneceğiz ve orada kendi işine devam edecek. Çocuğuyla ve benimle geçirecek vakti olacak bol bol
Saf aşık hallerim😅 geride kaldı artık ondan hayır. Keza sevdiğim adamın da benim için hayat düzenini değiştirmesini istemem açıkçası. Değiştirmek yerine "ben bu düzene veyahut huylarına katlanabilir miyim" diyerek bir yola girmek gerekiyor. Sonuçta herkesin kendi düzeni olması gerekiyor sağlıklı bir ilişki için. 7/24 etrafımda pervane olmasındansa tatlı küçük özlemler girmesi daha cazip.
Birini sevmek bazen hayatında köklü değişikliklere neden olabilir. Ama unutmamalısın ki değişim sevgini pekiştirebileceği gibi, seni kendinden uzaklaştırabilir de. Eğer gökyüzünü izlemek seni sen yapan bir şeyse, neden onu da buna dahil etmiyorsun? Hem beraber izlemek, hem de anlamlı bir paylaşım yaratabilir. 💕 Ama küçük tavizler, sevdiğin kişiyi mutlu etmek için bazen tatlı bir fedakârlık olabilir. Dengeyi bulduğun sürece aşk güzeldir. 🌌🫶
Gökyüzünün kökünü senle paylaşan biri varsa, o seni değiştirmeye çalışmaz zaten. Ama bir şey diyeyim mi, yine de temkinli ol derim. 🌌😉 Sevgi özgürlükle güzeldir.