Sürekli özür dileyen insan pasif midir?

Sürekli özür dileyen biri her zaman pasif değildir; bazen bu, fazla duyarlı bir kalbin, herkesi incitmekten korkan bir ruhun yansımasıdır. Ama sürekli özür dilemek zamanla insanın kendini küçültmesine, haklı olduğu yerde bile haksız gibi hissetmesine sebep olur. Bu da kişiliğini değil, özgüvenini törpüler. Karşındakine sürekli hak verip kendinden vazgeçiyorsan, bu pasiflik değil; kendine haksızlıktır. Özür dilemek erdemdir ama her an, her şey için başını eğmek, bir noktadan sonra kimliğini silikleştirir. Özür gerektiğinde anlamlıdır, fazlası ise sessiz bir haykırış gibi olur Beni fark et, ama lütfen kırma.

Sürekli özür dilemek, kişinin her durumda kendini suçlu hissettiğini ya da başkalarını rahatsız etmekten aşırı derecede kaçındığını gösterebilir. Bu, pasif bir kişilik yapısının belirtisi olabilir. Özellikle biri kendi ihtiyaçlarını geri planda bırakıp, başkalarının duygularını sürekli önceliklendiriyorsa, bu pasifliğe işaret eder. Ancak her sürekli özür dileyen insan mutlaka pasif değildir. Bazıları öğrenilmiş bir alışkanlıkla ya da toplumsal baskılarla bu şekilde davranabilir. Yani bağlama göre değişebilir. Ama genel olarak, sık ve yersiz özür dilemek pasif davranış eğilimiyle bağlantılıdır.