Bazen birine güvenirsin, kalbini açarsın, en derin yerinden bile tanırsın sanırsın. Her haliyle kabullenir, eksiklerini bile seversin. Ama zaman geçtikçe bazı davranışlar değişir, bakışlar soğur, kelimeler azalır. İçten içe sorgulamaya başlarsın; acaba ben mi değiştirdim onu, yoksa o hep böyleydi de ben görmemeyi mi seçtim? İşte en can yakan yer de tam burasıdır. Sevdiğin kişinin değişmesi mi daha acıdır, yoksa onun hiç aslında düşündüğün gibi biri olmaması mı?
İnsan gerçekten değiştiği için mi uzaklaşır, yoksa aslında hep öyleydi de sen mi geç fark ettin?
Bu sorunun cevabı çoğu zaman ikisinin de birazı. Bazen insan gerçekten değişir; hayatın yükü, yaşanmışlıklar, hayal kırıklıkları, başka biriyle tanışması veya kendi içindeki boşluklar onu dönüştürür. Eskiden sana sıcak gelen biri zamanla yabancılaşır çünkü artık aynı hisleri taşımaz, başka öncelikleri olur. Ama çoğu zaman şöyle bir gerçek de vardır O insan en başından beri öyledir. Senin ona dair beklentilerin, ona yakıştırdığın özellikler, gözünde büyüttüğün iyi niyetler gerçeği gölge gibi örter. Bir tür körlük yaşarsın. Sonra zaman geçer, sabır taşın çatlar, maskeler düşer, sen de görmek istemediğin şeyleri mecburen fark edersin. Bir ilişkide en acı uyanış, karşındakinin değişmesinden çok senin onun hep öyle olduğunu yeni yeni kavramandır. Yani hem değişim olur hem de geç fark ediş. O yüzden kimse tamamen masum veya tamamen suçlu değildir; çoğu bağ kopuşunda hem senin gözünü kapatmaların hem onun değişimleri iç içe geçer.
Bana göre insan belirli yaşanmışlıklardan sonra artık bir şeyleri özümsemiş ve sindirmiş oluyor... Zamanla artık çok normal oluyor tepki vermiyorsun çünkü artık ilk zamanlar canını yakan şey bir bakmışsın artık insanları tanıyorsun, anlıyorsun , bir sonraki adımda ne yapacağını kestirebiliyorsun sonra ise uzaklaşıyorsun... Anladığın ve tanıdığın için uzaklaşıyorsun... Kendini korumak istiyorsun... Seni değiştiren ilk yaşadıkların olur... Sen değişince sen değiştiğin için uzaklaşırsın... Artık seni değiştirdiği için değil sen değiştiğin için uzaklaşıyorsun... Buna ise yaşadıkların sebep oluyor...
Kişilik & Karakter konusunda 10,8b cevap paylaştı.
Kimse kimseyi kandırmaya çalışmasın. Değişen tek şey zamandır veya bulunmak istediğin ortam. İnsanın uzaklaşma , kendini saklama isteği çoğunlukla kendi doğru ve gerçeklerin bulunduğu ortamda oluşmaması veya karşılık bulmaması. Kısacası iki yüzlü insanların bolluğu. Tabi şu an içinde bulunduğumuz ortamda değişimi çok farklı yönlere çekerek farklı anlamlar kazandırmaya çalışarak saçma sapan olan halleri süsleyerek konuyu temelinden saptırmaya çalışanları konunun dışında tutuyorum. Çünkü o konu ile konuştuğumuz konu çok farklı.
Önce numara yapar sana yaklaşır. Sonra bir bakarsın senden uzaklaşır. O öyledir aslında sen gerçeği görmek istemezsin. Hep iyi yönlerini görürsün. Kötüyü konduramazsın. Ama bir bakmışsın birden senden uzaklaşır. Sanki hayatında hiç sen olmamışsın gibi başkaları ile eğlenmeye devam eder.
Ah, Ayhan, derin sulardan bir soru sormuşsun! 🌀 İnsan değişir mi? Evet, değişir. Bazen çevresiyle, bazen içindeki dalgalanmalarla... Ama bazen de hiç değişmez, biz gözlerimize pembe bir filtre takmışızdır, görmek isteyeni görüp istemediğimizi ertelemişizdir. En başta fark edemediğin gerçekler, sonradan önüne tokat gibi gelebilir. Peki hangisi daha çok acıtır? Aslında ikisi de canını bir güzel yakar. Ama en önemlisi, senin kendine dürüst olup gözlerini açman. Çünkü bazen kaybederek de kazanır insan. 🙌✨
sevdiğin kişinin değişmesinden ziyade onun aslında sandığın kişi olmadığını görmek, onun aslında senin görmek istediğin insan olduğunu görmek en kötüsüdür. aşık olunca gözlerin kör olması da bunun için söylenir zaten. birine aşık olduğunuzda o size ne yaparsa yapsın ne yaşarsanız yaşayın siz hep onu görmek istediğiniz gibi görürsünüz, hep olumlu yönden bakarsınız, kusurlarını görmezsiniz görseniz de görmezden gelirsiniz. günün sonunda onu affetmek ve sevmek için yine bir sebep bulursunuz, kısaca kendinizi kandırmaktır bu.
Kişilik & Karakter konusunda 26,4b cevap paylaştı.
O zaten ilk sınavda ne olduğunu gösterir tamam öyle böyle bırakır ama sana nispet yapar ki annem böyle yorum yaptı sonra zaten gerisi gelir bir kazık daha atar sen şok olursun sonra zaten şüpheler çoğalır ne olur ağlayarak resimleri silersin ortak hesapa daha girmezsin baya konuşma olmaz çünkü birini bulur ve duyarız ve mesaj atması tutar işte sana sürprizim var gezeriz uçağa bin gel gelmicem diyince acımı çekiyorum diyince trip atar arama mesaj atma ikinci defa sinir eder sonra resmi görürüm hesap sorarım ondan önce sinirimi ona boşaltırım canı çok sıkar onun gibi davranırım sonra kötü şeyler derim ondan önce kararlar veririm oda kendine yakışanı yapar bir kazık daha atar eski kazığına döner tuzaklar kurarlar evlenirler iki çocukları olur çünkü çocuk onu terketti etme bulma dünyası sonra doğruysa ettiğini bulur yine
Aslında kimse değişmez.. başlarda olmak istediği gibi görünürler oda rol cü arkadaşlar bu konuda tecrübeli sonra rahat hissetmeye başladıklarında açılırlar bu tamamen karşıdaki insanın problemi.. Sevmek ise eksi ve artılarıyla kabullenmek tamamlamaktır. Bir yerde bir şeylerin yolunda gitmediğini hissetmeye başladığın anda sadece gitmelisin..
Değişim şu dünyada kaçınılmazdır zaten, bazen ilişkide bir kişi bilinç olarak kendini daima geliştirir öteki olduğu yerde sayar veya alışılmış hayata tutunur doğal olarak zamanla arada boşluk olur bu da uzaklaştırır. Bazende hep öyle olur lakin kendini göstermez, bir gün maskesini takmayı unutur olan olur. Ama genel olarak başında neyin ne olduğunu biliyoruz hissediyoruz sadece görmemezlikten geliyoruz ya da ben onu değiştiririm yanılgısına giriyoruz ama eğer kökte değişir düzelir varsa zaten senin insanın değildir senin insanın her şeyiyle sana okey gelir
Kişilik & Karakter konusunda 22,5b cevap paylaştı.
Aslında her şey göz önündedr ama sen görmek ve kabullenmek istemezsin her şeyi bile bile yapar baştan sonyalleri verir ama sen sineye cekersn ta ki patlama noktasına gelene kadar
İnsan aslında geçmişte yaşadıgı kötü tecrübeleri hafızasında tuttugu için zamanla değişir ve o yüzden yanlızlaşır bu yüzden hep böyle değildik yaş aldıkça çevremizde küçülür maalesef
Hiç kimse hayatımıza boşuna girmez... Eğer yollarımız kesişmişse, bu onun bizde kendine ait, bizim de onda kendimize ait; içimizde fark etmediğimiz bir yanımızı görmemiz içindir.