Kabullenmek bir intihar girişimi mi?

Hayat hep iki uç noktanın ortasındaki ince çizgide yürümek gibi. Karaya vurmakla kıyıya çıkmak arasında incecik bir çizgi var. Birinde ister çıkarsın, diğerinde istemez itilirsin. Sonuç aynı da olsa, süreç birinde mutlu ederken diğerinde hırpalar. Gemilerin statiğinden anlamam. Ama yeri denizdir bilirim. O yüzden karada oturan bir geminin mutlu olduğu, isteyerek çıktığı, öyle kalması gerektiğine hiçbir pembe yalan inandıramaz beni. Bazen gemiler batar, bazen dalgalar iter, bazen fırtına alabora eder, bazen sadece sular çekilir. Ve kabulleniş başlar. Ne denizi suçlarım, ne gemiyi zayıf görürüm. Bazen sadece hayat öyle getirir suyu.. Bazen getirdiği gibi götürür koca okyanusu... "konu" Konu tabii ki gemiler, hem de kağıttan.:((