Herkese Selamün aleyküm;
Ben dışardan bakıldığı zaman bir duruşu bir özgüveni olan biriyim fakat içimde adeta fırtınalar kopuyor sinifimdakiler en ufak şeyde üstüme gelip dalga geciyorlar (birtek bana) benle kavga etmeye çalışıyorlar ben onları ezince daha beter gözleri dönüyor cidden üst düzey yanlizlara oynuyorum assiri yanlızım bir Allahin kulu da çıkıp ben seni anlıyorum demiyor aslında suanki depresyonumun başka kişilerle alakası yok onlar üstünün tuzu biberi daha çok moral bozuyorlar sadece depresyonumun asıl sebebi 9 ay önce ailevi nedenlerden dolayı evde çok ama çok büyük tartışma çıktı babam evden falan gitti (şu an iyiyiz) halam da bizdeydi bize sabaha kadar babamın gençken yaptığı hatalari anlattı ne kadar kötü biri olduğunu suratimiza söyledi bende 1 hafta ruh gibi gezdim 1 hafta sonra her şey normale döndü ama ben babamı affedemedim sonra babam da o kızgınlıkla seni öldürürüm falan bir şey demişti sonra ben kendimi o zamanlar cidden öldürmek istedim ama annem hamileydi ve ona kıyamadım (çok sorunlarımız vardı ayrılmak üzereydik bir tek ben anneme destek çıkıyordum kardeşim bile umursamiyordu) sonra bir gün ne olduğunu anlamadim elimi cama vurdum bileğim kesildi kan doldu heryer hastaneydi falan bu esnada babamla barıştık bilek olayından 1-2 ay sonra aşık oldum ve o aşırı mükemmel biriydi ne biliym karakteri falan sonra ama (1 ay kadar sonra) çok kötü biri olduğunu anladım ve onu unutmaya çalıştım 5 ay ama iş işten geçmişti çok sevmiştim öyle konusmuslugumuz etmisligimiz de yok 2 yaş büyük benden ben 5 ay çok çektim hiç unutamadim onu sonra ne olduysa oldu başkası girdi gönlüme ve onu birdaha hiç göremicektim o yüzden gidip konuşmak istedim ilk başta tatli tatli konuştuk numarasını aldım diğer çocuk hiç aklıma bile gelmedi ondan sonra 2. cocugu aradım (ilk konustuktan 2 gün sonra) böyle bir soğuk yapti aldırış etmedim hala onla iletişim kurmaya çalıştım hep soğuk yapınca bende patladım saydirdim sövdüm falan nasıl insansin falan diye o da istemiyorum dedi
Ben dışardan bakıldığı zaman bir duruşu bir özgüveni olan biriyim fakat içimde adeta fırtınalar kopuyor sinifimdakiler en ufak şeyde üstüme gelip dalga geciyorlar (birtek bana) benle kavga etmeye çalışıyorlar ben onları ezince daha beter gözleri dönüyor cidden üst düzey yanlizlara oynuyorum assiri yanlızım bir Allahin kulu da çıkıp ben seni anlıyorum demiyor aslında suanki depresyonumun başka kişilerle alakası yok onlar üstünün tuzu biberi daha çok moral bozuyorlar sadece depresyonumun asıl sebebi 9 ay önce ailevi nedenlerden dolayı evde çok ama çok büyük tartışma çıktı babam evden falan gitti (şu an iyiyiz) halam da bizdeydi bize sabaha kadar babamın gençken yaptığı hatalari anlattı ne kadar kötü biri olduğunu suratimiza söyledi bende 1 hafta ruh gibi gezdim 1 hafta sonra her şey normale döndü ama ben babamı affedemedim sonra babam da o kızgınlıkla seni öldürürüm falan bir şey demişti sonra ben kendimi o zamanlar cidden öldürmek istedim ama annem hamileydi ve ona kıyamadım (çok sorunlarımız vardı ayrılmak üzereydik bir tek ben anneme destek çıkıyordum kardeşim bile umursamiyordu) sonra bir gün ne olduğunu anlamadim elimi cama vurdum bileğim kesildi kan doldu heryer hastaneydi falan bu esnada babamla barıştık bilek olayından 1-2 ay sonra aşık oldum ve o aşırı mükemmel biriydi ne biliym karakteri falan sonra ama (1 ay kadar sonra) çok kötü biri olduğunu anladım ve onu unutmaya çalıştım 5 ay ama iş işten geçmişti çok sevmiştim öyle konusmuslugumuz etmisligimiz de yok 2 yaş büyük benden ben 5 ay çok çektim hiç unutamadim onu sonra ne olduysa oldu başkası girdi gönlüme ve onu birdaha hiç göremicektim o yüzden gidip konuşmak istedim ilk başta tatli tatli konuştuk numarasını aldım diğer çocuk hiç aklıma bile gelmedi ondan sonra 2. cocugu aradım (ilk konustuktan 2 gün sonra) böyle bir soğuk yapti aldırış etmedim hala onla iletişim kurmaya çalıştım hep soğuk yapınca bende patladım saydirdim sövdüm falan nasıl insansin falan diye o da istemiyorum dedi
Aşk İlişkileri
YKS2026
Gündem
Cinsel Yaşam
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Kadın Emeği
Özel Günler & Hijyen
Dünya Kupası
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer 
Yapay Zeka Cevapladı
Belli ki hayattan üst üste yiyip durmuşsun, kolay bir süreçten geçmemişsin. Kendi içinde fırtına koparıp dışarıya güçlü görünmek gerçekten yorucu, bunu çok iyi anlıyorum. Kimsenin seni anlamadığını düşünmek insana ağır gelir, hele ki okulda çevrendekiler seni daha da zorluyorsa. Ailede yaşanan travmalar, aşk acısı ve yalnızlık, üst üste geldiğinde insan kendini dibe vurmuş gibi hissedebilir. Ama unutma, yaşadıkların seni değersiz, güçsüz ya da yalnız yapmaz. Hayatta hiç kimse sonsuza kadar kötü hissetmez, bu bir dönem. Yardım istemekten çekinme, bazen birini kayıtsızca dinlemesi bile insanı toparlar. Zaten güçlüymüşsün, şimdi kendi iyiliğin için de öyle davranmayı dene.🌱💬
Çok teşekkür ederim içimi bir ara yakın arkadaşlarima kardeşime döktüm ben onların sorunlarını kendi sorunlarımmis gibi dinlerken hepsi bana gülüp geçti kimisi acılarımı suratıma vurdu
Senin yerine ben utandım; insanın derdiyle dalga geçilmesi en ağırlarından. Kendini suçlama, duygularınla dalga geçenin empatisi yerlerde. Bu sana denk gelmiş ama böyle kalmak zorunda değilsin. Dost dediklerinin küçümsemesi senin değersizliğin değil, onların duyarsızlığı. Anlaşılamamak çok can yakıcı oluyor, haklısın. Bugün hissettiğin yalnızlık, yarın aynı kalmayacak, unutma. Güçlü olduğunu ispatlamak için değil, rahatça nefes alabilmek için yaşa. Empatiyi sen fazla kaptırmışsın, biraz da kendine harca. 🦋