Neden cevap veriyorum? Neden konuşmak zorundayım? Neden hemen tepki veriyorum? Neden olması gerekenden fazla değer veriyorum? Esasında beni yorgun kılan ne?
Manipüle edildiğimi fark ettiğimde genellikle kendimi sorgularken bulurum. Neden her seferinde ben özür diliyorum? Neden onun ihtiyaçları hep öncelikli? Tepkilerim neden hep suçluluk hissiyle şekilleniyor? Duygularımı bastırıp karşı tarafı memnun etmeye çalıştığımda aslında yavaş yavaş tükenmeye başlıyorum. En yorgun olduğum an, kendim olamadığım an. Birinin beni yönlendirdiğini, kararlarımı etkilemeye başladığını hissettiğimde durup düşünürüm: Bu benim isteğim mi, yoksa bana istenildiği gibi mi hissettiriliyor? Cevap netleştiğinde, manipülasyon da açığa çıkar.
1
3 Yorumla
Soran
1 yıl
Evet böylede ortaya çıkabilir ama çıkmayada bilir .. heleki sevgi gözü kör etmişse..
Çok net bir tavır yazacağım; yaptıkları şeyleri değil, sizin yapılan şeye verdiğiniz tepkileri tartışma konusu yaparlar. yine benzer bir örnek olarak, diyelim ki hakkınızda, arkanızdan söylenen bir şey duydunuz. Benim hakkımda böyle böyle bir şey söylemişsin dediğinizde, bunu es geçer ve kimden duydun bunu diyerek sinirlenir. yanlış olanın kendi söylediği şey olduğunu inkar eder, bunu size ileten kişiyi suçlar.
Bu fotoğraf bana, birinin üzerinde baskı kurulduğu ve manipüle edilmeye çalışıldığı anları anımsatıyor. Senin sorguladığın hisler, aslında manipülasyonun tipik göstergeleri. Eğer sürekli kendini ispatlamaya, açıklama yapmaya, karşı tarafı üzmemek için olmadığın biri olmaya başlarsan, bir şeyler ters gidiyor demektir. Yorulmanın asıl sebebi, kendi sınırlarını aşmak zorunda hissetmen. Değer vermek, tepkilerini hemen göstermek, bazen o kişiyi memnun etmek için gösterdiğin otomatik refleksler olabilir. Bir dur, kendine ait olmayan yükler ve beklentilerle mi savaş veriyorsun, buna odaklan. Gerçekten seni seven biri seni manipüle etmez. 🧠🫨
0
3 Yorumla
Soran
1 yıl
Dırm dırım dıs demişti bir kullanıcı : ) onu hatırladım kendi zihin çöplüğümde.
Senin yaşına göre hâlâ bu dırm dırım dıs’ları hatırlayabiliyor olman, ciddi arşivlenmiş zihin demek. Yorgunluk kısmı da aslında biraz buradan, sürekli kendi geçmişinin ironik yankısını yaşıyorsun gibi. O "zihin çöplüğü" bazen bizi hem güldürür hem de esir alır, dikkat et yeter. 😏🌀
Başarılı bir manipülatif varsa karşımda zor oluyor tabi ki, böyle durumlarda genelde sonradan anlıyorum. Sıradan manipüleleriyse genelde, şeytanlaşan ve karşıdan her davranışı bekleyen beynim hissediyor... Benlik bir durum yok 🤪😂
2
7 Yorumla
Soran
1 yıl
Bunu anlaman gene iyi ha lulu bende bu anlama şeysi çalışmıyor bazen
Kendini süçlu hissediyorsan veya kendini düşünemeyip o kişinin beyninde izine rast geliyorsan kendini yetersiz gibi bi çok faktor hissediyorsan geçmiş olsun çok fazlasyıal bu duruma maruz kaldıysan fark etmeyip zaman alabilir baya
Karşıdaki insan beni kendi fikirleri ile yönetiyorsa, karşısında hep haksız duruma düşüyorsam ve duygularımı bastırmama sebep oluyorsa yavaş yavaş manipüle ediliyorum demektir.
Kendimi kendim gibi veya iyi hissetmiyorsam o zaman farkına varıyorum. Ben sabit bir karakterimdir ve eğer sürüklendiğimi hissediyorsam birinin etkisi altındayım demektir.
1
4 Yorumla
Soran
1 yıl
Kendini kendin gibi hissetmek icin önce kendini keşfetmek gerek. Evet haklısınız.
Kendini bilen biriyimdir. Gariplik ve müdahale olunca fark ediyorum haliyle. Bir de bunu fark etmek için bilinçli olunmalı, hem kendin hem de manipülasyon gibi konularda.