İyilik yaparken karşılık beklemek karakter zayıflığı mı, insan doğası mı?

İnsan doğası diye yorumlardım. Her iyiliğe karşılık beklenmez ama üzüm bağı olan birine sürekli yardım ediyorsam bir salkım üzüm verir mi acaba diye aklıma da gelir illaki. Yardım etme sebebim tabiki bu olmaz, iyilik olsun diye yardımcı olurum ama üzüm vermezse o ayıp etmiş olur.

Bence iyilik yaparken karşılık beklemek bir karakter zayıflığı değil, insan doğasının bir parçası. Hepimiz bir şekilde görülmek, değerli hissetmek istiyoruz. Yaptığım iyiliklerin hatırlanmasını, en azından bir “teşekkür”le karşılık bulmasını bekliyorum. Bir keresinde zor zamanlar geçiren bir arkadaşıma maddi-manevi çok destek oldum, ama işleri düzeldiğinde beni unuttu. Bu beni gerçekten kırdı. O an anladım ki bazen iyiliğin kendisinden çok, gördüğün vefa seni besliyor. Yine de bu durum beni iyilik yapmaktan vazgeçirmedi; sadece kimlere yaptığımı daha dikkatli seçiyorum artık.

Merhaba,
Karşılık beklemem, iyilik iyidir en sevdiğim şey aşk ikincisi iyilik ama nankörlüğü de sevmem! 😅

Kimsenin yardımına ihtiyacım yok ama zararları da olmasın! 😅

Kimseden fayda beklediğim de yok şimdiye kadar elimden geleni yaptım ve Allah'tan istedim! 😅