Aşk İlişkileri 
YKS2026 
Gündem 
Cinsel Yaşam 
Güzellik & Bakım 
Alışveriş & Hediyeler 
Kızlar Bir Adım Öne 
Tatil & Seyahat 
Arabalar 
Astroloji & Burçlar 
Eğitim & Kariyer 
Gamer 
Moda & Stil 
Spor 
Evcil Hayvanlar 
Müzik & Etkinlik 
Kültür & Sanat 
Para & Ekonomi 
Magazin 
Diziler & Filmler 
Cilt Bakım 
Kişilik & Karakter 
Saç Bakım 
Çocuk & Ebeveyn 
Yeme & İçme 
İnternet & Teknoloji 
Ev & Yaşam 
Kadın Emeği 
Özel Günler & Hijyen 
Dünya Kupası 
Aile & Toplum 
Diyet & Beslenme 
Sağlık 
Diğer 
Örneğin ben bir iş yapıyorum o sırada zihnim şuna şöyle derlerse böyle cevap veririm , şu niye burada kalmış derlerse yorgundum kaldıramadım derim , şöyle düşünürlerse böyle hissederim , bunu dedim ama şöyle ve cevap verirlerse ben de böyle cevap veririm sürekli bir hesap verme ve savunma modunda , yanlış anlaşılma korkusu , karşıdaki ne düşünür korkusu var
Ben paranoyak diyebileceğim bir anneanneyle büyüdüm bana neden öyle oturuyorsun derdi işten geldim yorgunum derdim hayır başla bişe var kesin derdi yok derdim cidden yok. Ben senin kanını iliğini bilirim var hatta şöyle düşünüyorsun derdi. Hayır düşünmüyorum derdim konu uzat gider ben ağlama krizine girerdim. Öfkelenirdim.
Babam çok baskıcı bir deodarant bile sıkmama izin vermezdi kokuyor diye. Bakışlarıyla bişeyler anlatmaya çalışan öfkeli depresif ve bana yaptığım espriden bile şiddet uygulamış biri.
Annem takıntılı biri kontrolcü biri. Hoşuna gitmeyen bişe yapsanız fiziken be ruhen size uzak duran biri. Cezalandırıyoröuş böyle. Küçükken yanlış bişe yapar gider özür dilerdim özür dileme bir daha yapma derdi sarılalım anne üzüldüm desem sarılmayalım derdi. Bana yıllar sonra dediği ben seni senden fiziksel olarak uzak durarak eğitmeye çalıştım.
Bunlar bende travma oluşturdu zihnim sürekli tetikte sürekli savunmada çok yıpranıyorum
Kızlar & Erkekler Ne Diyor?
Cevap
3Cevap
Canım benim. Anneannen ve annen böyle oldukları, sen de gelişimin erken dönemlerinde ve ergenlikte bunun için gerekli karşı duruşlardan uzak olduğun için şimdi nöronların bir paranoyak gibi hareket ediyor. Aslında şu anki yaşında değil de halen onların etkisinin güçlü olduğu zamanlarda yaşıyor gibisin. Seni oradan alıp bu yaşına, şimdiki zamanına getirmek gerekiyor. Bu da biraz vakit isteyen bir iştir. İmkânın varsa psikiyatri veya psikoloğa gitmelisin. Eğer imkânın yoksa birlikte uzun bir yolculuğa çıkmayı ve nöronlarını iyileştirmeyi deneyebiliriz. Bir arkadaş, bir sırdaş, bir yoldaş gibi. Tabii sesli iletişim şart olur. Geçmiş olsun.
Psikoloğa gitmeye başladım başka sorunlardan onları çözdüm beynime bir şey uyguluyor tedavi yöntemi fakat hala bunu tam çözemedim her zaman da gidemiyorum çok pahalı. Hasta olmaktan korkuyorum durduk yere beynim yoruluyor stres oluyorum
Öyleyse sana daha uzun aralıklarla etki yapabilecek bir tedavi uygulamasını isteyebilirsin. Örneğin; ayda bir gitmenin yeterli olacağı bir tedavi gibi. Yahut daha ekonomik alternatifler deneyebilirsin. Bunlara ek olarak sosyal çevren ve günlük hayatın da buna olumlu etki yapacak bir şekilde seni desteklemeli. Umarım böyledir. Değilse, sesli iletişime de açıksan zaman zaman sana yardım etmek için vakit ayırmayı deneyebilirim. Sonuçta ben uzman değilim. Sadece iyi gelmesi umudu ile hasbihâl etmekten ve nöronlarına iyi gelmekten söz ediyorum. Hiçbir alternatifin veya yolun yoksa deneyebiliriz. Varsa, önce onları deneyebilirsin tabii. Sakın korkma. Bunun üstesinden inşallah geleceksin.
Allah razı olsun eşim destek oluyor o çok mantıklı akıllı sevgi dolu biri. Zaman zaman yoruluyor veya bazen her evlilikteki tartışmalardan tabiki oluyor. Çünkü ben böyle düşünüp düşünüp günümü zehir ediyorum ona sarıyorum bazen. İyişeşebilir bi durum mu sizce güzel şeyler yaşayarak vs?
Büyük oranda evet. Evli olman ve eşinin bu konuda seni destekliyor olması çok iyi bir avantajdır. Maşallah. Sana ayrıca bir link atacağım, onu da kullan inşallah. Bir de şöyle bir şey uygulamayı dene istersen: Paranoya gibi duran düşüncelerini bir deftere yaz ve yazma işi bitince o sayfayı koparıp küçük parcalara ayır ve at gitsin. Bunu yaparak, her defasında zihninden o düşüncelere sebep olan zehrin bir parçasını da bu sırada söküp attığına inandır kendini. Bir süre sonra nöronların bu hayali iyiden iyiye gerçek kabul edebilir ve sen bunu yaptıkça o zehir parça parça içinden atılabilir. Hayatındaki diğer güzellikler de buna eklenince etkisi katlanabilir.
Bir de bir defterin olsun. İki sütuna ayır her sayfayı ya da direkt öyle olan bir defter al. Bir sütuna "KALINTILAR" ve diğerine "GERÇEKTE OLANLAR" diye başlık at. Gerekirse tarih de at sayfanın kenarına. Kalıntılar bölümüne, bir olay ya da kişi ile ilgili paranoyaları yaz; gerçekte olanlar başlığı altına ise o olay ya da kişi hakkında gerçekte ne olduğunu yaz. Böylece somut olarak kendine farkı göstermiş olursun. Ben böyle düşündüm ama aslında gerçekte olan buydu de. Sonra da kendine kural koy ve o sayfada kalıntılar başlığının sütununu yırtıp parçalara ayırıp at. Sonra aynı sayfanın güzel bir yerine renkli bir kağıt yapıştırıp orada gerçekte olanlarla ilgili olarak kuralını hoşuna giden renkte bir kalemle oraya yaz.
Çok teşekkür ediyorum bunları uygulayacağım … kaygı bozukluğu tanım var. Sırf bunlardan dolayı. Umarım düzelir zamanla.
İnşallah. Link de bu: https://kendikendineyardim.anadolu.edu.tr/
Yani anlattığın gibi beynin bütün bu olanlara karşı savunma mekanizması geliştirmiş, hepsini memnun etmeye çalışmak seni yormuş, otomatikleşmiş bir durum olmuş
Nasıl aşabilirim bunu
Çok uzun anlatmışsın kimse okumaz
😕😕