Bu aralar çok düşünüyorum yine ve beni uyutmuyor. Neden böyle oluyor acaba?

Nasıl geçti peki

Geçmiyor sanırım. Ne zaman geçecek diye de düşünmek istemiyorum. Düşünce düşünceyi açıyor ne yazık ki

Gizli bir ruh hastalığı var bizde bence ama ne bilmiyorum

Lazım evet. Ben buna bir bakayım. Farabi ve İbn-i Sina nin kitapları okuyup bulurum. Ruhsal hastalıklar ile ilgili çok şey yazar bu kişilerin kitabında araya da Sigmund Freud sıkıştırma yaparım tamam

Gülüyorsun bu güzel. Ben gülmeyi unuttum

Gülecek bir şey yoktu o yüzden sorun etmezdim. Neyse iyi geceler

Espiri yapmadım ciddi bir şekilde yazdım onları.

Başka türlü yaşamak zor geliyor sana o yüzden böyle düşünüyorsun. Sadece bazı şeylerden kaçmak istiyorsun o kadar bu yaptığın şey de sana zarar veriyor lakin sen farkında değilsin.

Yapmacık davranan yapmacık insan haline bürünür. Bunu şöyle düşün bir insan yalan söylemeye alışır ve artık söylediği yalana inanmaya başlar. Senin olayın da bu. Yaşanmaz sanıyorsun ve yapmacık oluyorsun ve bu hal sana seni mutlu ediyor gibi geliyor ama öyle değil.

İnsanların beklentisi ne her zaman bilmezsin. Ayrıca insanlara göre yaşarsan kendi hayatını değil. İnsanların senden istediği hayatı yaşarsın. Ve bu seni kendi hikayesinde oynayan aktör yapar

Ne demek istersen artık

Kendini hayatı anlamaya yorsan insanlara yaşamayı bırakırsın. Ancak bir şeyleri gerçek anlamda anladığın an daha büyük acılar içinde bulursun kendini

Herkes kendince bir acı yaşadı