İntihar isteğinde olmak normal mi?

Böyle yazınca ilgi ihtiyacından dolayı yazmışım gibi gelebilir ama değil. Gerçekten intihar etmeyi gerçekten istiyorum fakat bunu nasıl yapabilirim kesin ve acısız şekilde diye düşünüyorum. Geride sadece ailemden dolayı üzülüyorum. Geride ailem bunun için çok üzülecek ve belki hayatlarının geri kalanı bombok olacak. Ama yaşamak gerçekten çok ağır zor geliyor. Daha önce birkaç kez trenin altına atlamayı düşüdüm ama çok canım yanar diye yapmadım. Benim gibi insanlar için neden ötenazi yok? Bana dini zırvalıklar falan yazmayın umrumda değil beni etkilemiyor. Sadece intihar konusunda bunu nasıl temiz, acısız, kesin ve hızlı yapacağımı bilmiyorum. 30 yaşındayım ve hayatımda doğru düzgün biriktirdiğim bir anım yok. Nasıl yaşadım falan hiç anlamadım bile. Bundan sonrrası için de yeteri kadar içimde güç yok. İnsanları istemeden dünyaya getirmek, istemedikleri bir hayatı yaşamak zorunda bırakmak bence insanlık suçu. Devlet isteyene ötenazi hakkı vermeli. Tıbbi yollarla intihar edebilmeliyiz.

Güncellemeler
1 yıl
İşsizlik, yalnızlık, yetersizlik, birçok şeye karşı hissizleşme, sürekli baş ağrısı, sürekli uykusuzluk, yeme bozukluğu bunlar ve bunların asla düzelmemesi. Babama göre falan bunlar asla bir sorun değil bana rahat batıyor. Ama onun da yapacağı bir şey yok. Ona asla bir şey diyemem zaten. İşsizlik yalnızlık yetersizlik bunlar zaten intihar etmek için yeterli. Ben 7-8 yıldır böyleyim. Çabalasam da bir şey olmuyor. İşe girsem de insanlar çok vicdansız. Asla yetmiyorsun onlara.
İntihar isteğinde olmak normal mi?
Cevapla