İntihar etmek istemek?

Ben inançsız dinsiz birisiyim. Ölüm demek sonsuza kadar yok olmak demek.

Mesela insanlar tam olarak uykuya daldıkları anı hatırlayamazlar. Örneğin akşam yat uyu, sabah kalk dün gece uykuya nasıl daldığını hatırlamaya çalış. Hatırlayamazsın.

Ölmek buna benziyor. Ancak bir farkı var. Uykuya daldığın anı yine hatırlamayacaksın ancak büyük ihtimalle çok acı çekeceksin. Korkacaksın. Belki de son anda vazgeçeceksin ancak iş işten geçmiş olacak. Oysaki uykuya dalarken sakin ve huzurlu oluyoruz. Ölürken ise acı çekiyoruz korkuyoruz.

Bir de ölümü şuna benzetiyorum ben. Uyuduğunu düşün ancak hiç rüya görmüyorsun. Rüya görecek beyin aktivitelerin yok. Uykuya daldın ve hiçbir rüya görmüyorsun. Ve asla uyanamayacaksın. Ve sen bunun farkında değilsin. Sen hiçbir şeyin farkında değilsin. Fişi çekilmiş masaüstü bilgisayar gibisin. Yok olmak demek karanlık demek bile değil. Çünkü karanlık bile görmeyeceksin, hiçbir şey görmeyeceksin. Hiçbir şeyin farkında olmayacaksın.

Ölüm kadar dehşet verici bir şey yok. Ve bu şey yaşayan bütün canlıların başına geliyor. Bütün insanlar bir gün ölecek. Belki 200 yıl sonra ölümsüzlük bulunabilir. Bilemiyorum ancak biz öleceğiz bizim çocuklarımız da ölecek. Büyük ihtimalle torunlarımız da ölecek. Bir ihtimal belki torunlarımızın çocukları yaşayabilir sonsuza kadar...

Şimdi hal böyleyken bence intihar etmek gerçekten çok lüzumsuz. Eğer intihar etme sebebin başka insanların seni üzmesi ise lüzumsuz hafif kalacaktır çünkü bu aptallıktır. Yani başka insanlara kızıp kendi canına kıyma aptallıktır. Çünkü felçli durumda yatalak halde yaşayan milyonlarca insan var. Bu şekilde yaşadığını düşünsene. Bazı ülkelerde ötenazi yasal olarak uygulanıyor. Öyle insanlar kalbimi kırdı sevgilim canımı acıttı değil, gerçek anlamda fiziksel anlamda hastalık anlamında ağır acılar çeken insanlara ötenazi. uygulanıyor. Ötenazi demek intihar demek. Bu insanlar hiçbir şekilde iyileşemeyecekleri için daha fazla acı çekmek istemiyorlar. Yani tedavisi olmayan bir hastalık düşün. Şimdi bu durumdaki insanlar intihar ederlerse onlara sadece saygı duyarım. Ancak başka insanlardan azar işitip kalbi sevgilisi yüzünden kırılıp canına kıyanlar gerçekten saygıyı hak etmiyorlar. Bakın bu benim kendi düşüncem.

Ekonomik anlamda zorluk yaşayabilirsin. Geçinmekte zorlanırsın iş bulmakta zorlanırsın. Kayınvaliden annenden emdiğin sütü burnundan getirebilir. Çoluk çocuğun hayırsız it uğursuz olabilir. Eşin seni aldatıp seni nafakaya mahkum etmiş olabilir. İnsanlar sürekli sana kötü davranmış senin psikolojini bozmuş olabilirler. Depresyona girmiş olabilirsin.

Ama eğer fiziksel anlamda tedavisi olmayan bir hastalık yaşamıyorsan veya yatağa bağlı halde sadece gözlerini ve belki kafanı oynatarak yaşamıyorsan, aynı anda iki bacağım ve iki kolun kopmuş değilse, yani gerçekten fiziksel anlamda çok kötü durumda değilsen, intihar etmek fikri çok çok çok çok çok çok çok çok çok ama çok gereksiz ve saçma bir fikir.

Kaldı ki aynı anda iki kolunu iki bacağını kaybetsem bile robotik kollar var teknoloji gelişiyor. Bugün tedavi edilemeyen pek çok değişik hastalık belki önümüzdeki 100 yıl içinde tedavi edilebilir olacak. Belki birkaç yüz yıl sonra insanlar tamamen ölümsüzlüğe erişecek. Yani bunu bilemiyoruz ancak şu anki durum şunu gösteriyor insanlar doğuyor büyüyor yaşlanıyor ve bir gün ölüyor. Herkes sırasını beklesin bence intihar etmeye hiç gerek yok.

Bayağı uzun yazdım galiba neyse iyi günler...

Ya gittiğin yer bulunduğun yerden daha kötüyse... ya saçma sapan insanalrın yaptıklarını dediklerini ya da saçma sapan şeyleri kafaya takıp hayatınıza kıyıyorsunuz. Peki diğerleri ne yapıyor? Hiç... Onlara bir zararında faydan da etkin de yok. 2-3 gün sonra unutacaklar sen ise korkarak kaçan olacaksın. Aksine kalıp inadına yaşamak lazım