İntihar etsem mi?

Bu kafaya erisenleri hep merak ederdim. Ama ben de sanirim artik bunu ciddi ciddi dusunuyorum. Ben de herkese sizin gibi ''salak misin, hayata tutun, ne intihari'' derdim. İsin asli o degilmis.

Peki neden? Umarim okursunuz ozet gecicem.

Lise sonda ailem baskiciydi. Gece 10'da eve gelsem bir ton laf yerdim. Onlar yuzunden asosyal oldum ezik oldum. Uni kazandim kurtuldum bu baskidan. Uni'yi 4 yilda bitirdim son yilda okulu uzattim dedim oyle kaldim. Uni'de bambaska bir adamdim. Acayip sosyal, kiz cevresi bol, rahat, gamsiz, eglenceli. Aile yanina donmemek icin cok is aradim bulamadim.

Ve dondum. 24 yasinda issizim. Uni'deki hallerimi cok ozledim. Ailem yine zorluyor beni. Kpss calis diyor. Memur olmak istemiyorum. Ozel sektor de almiyor kolay kolay. Araba aldilar bana. Memur olamazsan satariz arabayi dediler. O kadar cok bozuldum ki. Her sey cikar onlar icin. Magazalara basvurcam simdi ama onlarda da bir gelecek yok sanki.

Zaten psikolaga gidiyorum. Ailemin haberi yok. Cidden psikolojim bozuk. Sosyal cevrem yok, isim yok, ailemle kalmak istemiyorum. Bir de ustune onlar kpss baskisi, araba satma tehdidi yapinca valla isin icinden cikamadim ya. Geceleri agliyorum yatagimda.

Nerde o uni'deki ben nerde simdi ki ben.

Bunlari anlatacak bir arkadasim yok yanimda. Sevgilim yok su an. Ailemle zaten merhaba merhaba o kadar.

Ne yapsam ya?