Sizce intihar etmek istemem normal mi?

nereden başlayacağımı bilmiyorum. Artık yaşamak istemiyorum çok baskıcı ailem var. ablamla her gün kavga ediyoruz ama sebepsiz yere sanki yaşamamdan gıcık oluyormuş gibi o başlatıyor. her hareketimde kusur arıyor. hayatımda en nefret ettiğim kişi babam. ben hep içten gülünce bağırıp "bacım gibi gülme insan gibi gül gelip seni öldürürüm" derdi. artık o kadar söyledi ki her güldüğümde ya ağzımı kapatıp sesimi çıkarmamak için çabalıyorum ya da güldükten sonra ağlamaya başlıyorum yarım saat ağlıyorum. giyimime hareketime her şeyime çok fazla karışıyor. sadece 1 arkadaşım var onunla da iletişim kurmama izin vermiyor. ben de çevremdeki yaşıtlarım gibi giyinmek güzel olmak istiyorum ama böyle isteyince de "kendini kime göstermeye çalışıyorsun evlenmek mi istiyorsun" diyor. eskiden psikolojim de yerindeydi ama şu an hiç iyi değil kendimden çok nefret ediyorum. hiçbir türlü sosyalleşemiyorum. derslere da ilgim kalmadı hiçbir şey yapmak istemiyorum her gün beynimin içinde ölmek istiyorum diye dua ediyorum. cesaretim de yok intihar etmeye. bir gün uzaklara gidicem orada intihar edicem büyük ihtimalle. bir tarih öğretmenim vardı kursta beni hep diğer çocuklardan ayırırdı. dersini hep çalışırdım ama bana hep düşük verirdi diğer çocukların önünde rezil ederdi. sonra onun derslerinde ağlayasım geldiği için konuşamıyordum düşük yazıyordu bağırıyordu. dün 2. kez bayıldım annem sağolsun benim için endişelenen kişi sadece o. hayatımda en çok değer verdiğim ve sevdiğim kişi annem. o olmasa ben de olmazdım şu an. ama kararlarıma saygı duymaması ve hevesle bir şey anlatmak istediğimde geçiştirip dinlememesi üzüyor beni. (aklıma geldikçe yazıyorum bu yüzden dağınık olabilir özür dilerim) toplum tarafından da dışlanıyorum. arkadaş edinemiyorum. dış görünüşümle alay ediliyor. artık hiçbir şeyi umursamıyorum duygularım da karıştı çok hassaslaştım. sadece yanımda olup bana sarılacak ve hayatım boyunca yanımda duracak güvenilir birisi olsaydı çok mutlu olurdum. Daha demin bunları düşünüp ağlarken babam geldi odanın ışığını açıb "buzdolabının kapağını neden açık bıraktın" diye 5 saat bağırdı. o gittikten sonra da artık içimi boşaltacak kimsem olmadığını anlayıp buraya döktüm aklımdakileri. umarım 3. kez bayılırsam bir daha uyanmam. ölmek istiyorum