Toplumsal hayata uyum sağlamak için taktığımız bir sürü maske var. Kimi zaman inek öğrenci, kimi zaman örnek bir vatandaş, kimi zaman iyi bir ebeveyn… Örnekleri uc uca ekleyerek bu postu bitirebiliriz, fakat siz anladınız demek istediğimi. Bu hayata karşı kullandığınız bu etiketleri bu maskeleri yorumlara bırakır mısınız?
Toplumun bizden beklediği roller ve davranışlar nedeniyle günlük hayatta bir nevi 'maskeler' takıyoruz veya takmaya zorlanıyoruz. Bu maskeler, dışarıya güçlü, mutlu ve başarılı görünmemizi sağlasa da içimizdeki gerçek duyguları bastırmamıza neden oluyor. Bu yüzden etrafa mutlu gibi gözüküp, içimizde kopan kıyameti kimse görmüyor. Bazen bizde unutuyoruz maske taktığımızı. Taaaki Yatmadan önce aynaya bakana kadar. mutlu, güçlü ve başarılı olduğumuzu herkese inandırıyoruz ancak kendimize inandıramıyoruz. Kişisel konuşacak olursam ben kendime inandıramıyorum açıkçası. Daha önce Her gün farklı bir maske takmak, kim olduğunu unutmama neden olmaya başlamıştı. bu yüzdende yüzümde iki maske var. Biri dünyaya, Diğeri kendime karşı. :) sende benim gibi yap arkadaşım. Çünkü hayat insanı öyle bir yoruyor ki, maskenin altındaki göz yaşlarını kimse görmüyor. hıçkırıkların duyuluyor. Ama kimse bunu önemsemiyor. Arkadaşlar, akrabalar, çevre, yabancılar, herkes yaaa hatta bütün dünya, senin yıkılmaz olduğunu düşünüyor. ama biri bile içindeki yanan alevi görmüyor. biri bile bir gün nasılsın? bir derdin var mı? diye sormuyor. sen ne yaparsan yap arkadaşım. yaptığın şeyleylerin etrafında kum tanesi kadar bile değerli olduğu düşünülmüyor. çok fazla yazdım. buraya kadar okuyacak mısın? ondan bile emin değilim. Ama sen sen ol, Başkalarının mutluluğu için kendi mutluluğundan var geçme.