Ara ara geçmişi hatırlayıp ağlıyorum, yoksa rahat bir şekilde hayatıma devam edemiyorum. Normal mi?

Hayatta her insanın sınavı çok başka. Senin de yaşadıkların hiç kolay değil. Huzurlu nefes alma hakkı her insana eşit dağıtılmadı maalesef..

Artık normal ile anormali karıştırır olduk. Hangisi normal, hangisi değil bunun bazen kararını vermekte zorlanıyoruz. Sadece bize düşen ne diye sorarsan da, tutunmak..

Tutunduğumuz yerden kendimize bir çıkış hikayesi yazmak zorundayız. Bu bir zorunluluk çünkü ömründe Allah bilir kaç yıl daha var. Bir gün bir çok şeyin, huzura döneceğini umarım yaşayarak göreceksin..